w sharfinin v sesiyle teleffuz edilmesi. doğrusu ise "ue" diye telaffuz etmektir. (yapamıyorsanız mahsun kırmızıgül'den "seudalıyım"ı dinleyerek pratik yapın.)
başka örnekler vermek gerekirse;
wear: "viyır" değil "ueyır"
fiil olan (yırtmak, yıkmak) tear: "tiyır" değil "teyır"
courageous: "karıcıs" değil "kıreycıs"
anadili ingilizce olmayan herhangi bir kişinin herhangi bir anda herhangi bir şekilde gerçekleştirme olasılığı yüksek olan eylemin konusu. zira bir gün öyle bir sözcük çıkabilir ki karşınıza, o an işte resmen telaffuzu içgüdüsel olarak "sıkarsınız".
use kelimesi isim olarak kullanınca yuus , fiil olarak kullanınca yuuz okunur. v harfinin telaffuzu çok pratik ister, anlatmaklada olmaz, en azından yazmakla olmaz.
this ve that gibi kelimeler dis, dat diye degil th ikilisindeki gibi dh olarak telaffuz edilir.
velhasıl grameri kolay, telaffuzu zor, iğrenç bir dildir ingilizce *
ingilizce öğrenenler, kelimeleri yazıldığı gibi okumaya meyillidirler çoğu zaman, ancak bir kere başıma gelmiş olan birşeydir bu, olduğu gibi okunması gereken bir kelimeyi ısrarla başka bir şekilde telaffuz etmeye çalışan bir öğrenci vardı:
put = pat
yedinci sınıfta tüm sınıfta doğru bilen birinin çıkmaması, hepimizin "foreyn" şeklinde okumamız sonucu hocamızın verdiği hazin ders sonrasında hayatımız boyunca bir daha yanlış telaffuz etmeyeceğimiz sözcük.
ha bir de: hotel'i hotıl diye okumak da utanç vericidir.
