king crimsonun 1969da çıkan ilk albümü. bu albüm zamanının müzik anlayışını aşmakla kalmamış, progressive rockın gereğinden fazla popüler olup denendiği günümüz ortamında bile eşdeğerini bulmanın mümkün olmadığı bir albüm olmuştur. zamanın psychadelic rock ortamında daha önce denenmemiş birşeyler yapmaya başlayan king crimsonun ilerleyişlerine ne kadar sağlam adımlarla başladığının kanıtıdır bu albüm. ilk albümlerinde king crimson grubu yenilikçiliği elden bırakmadan çok hoş, duygu aktarımlı ve anlatımı güçlü müzikler yapmışlar; enstrümansal ustalıklarını unutmadan basit ve anlamlı solo partisyonlar yaratabilmişlerdir ve böylece günümüz müzisyenlerinin çoğunluğunu yapamadıklarını 35 yıl önce yapmışlardır. jazz ve klasik batı müziği temellerini ve derinliğini kaybetmeyen, rockın sığlığına ve farkiliğine düşmeyen, fakat hepsinden de çok daha güçlü ve özgün anlatımı olan kendi müziklerini yarattıkları için king crimson'a teşekkürü borç bilip albümdeki şarkıları yazarım:
1-21st century schizoid man
2-i talk to the wind
3-epitaph
4-moonchild
5-court of the crimson king
the court of the crimson king parçası beni benden alan,başka alemlere sokan aşmış bir şarkıya sahip harika bir albüm.
the rusted chains of prison moons
are shattered by the sun.
i walk a road, horizons change
the tournament's begun.
the purple piper plays his tune,
the choir softly sing;
three lullabies in an ancient tongue,
for the court of the crimson king.
the keeper of the city keys
put shutters on the dreams.
i wait outside the pilgrim's door
with insufficient schemes.
the black queen chants
the funeral march,
the cracked brass bells will ring;
to summon back the fire witch
to the court of the crimson king.
the gardener plants an evergreen
whilst trampling on a flower.
i chase the wind of a prism ship
to taste the sweet and sour.
the pattern juggler lifts his hand;
the orchestra begin.
as slowly turns the grinding wheel
in the court of the crimson king.
on soft gray mornings widows cry
the wise men share a joke;
i run to grasp divining signs
to satisfy the hoax.
the yellow jester does not play
but gentle pulls the strings
and smiles as the puppets dance
in the court of the crimson king.
keşke pikabımın loop özelliği olsa diye düşünüp, her 25 dakikada bir yerimden kalkıp iğneyi başa alıp loop yaptığım albümün ikinci yüzünü kaplayan 3 kısımlık king crimson epiği...
progressive metal'in kilometre taşı. albüm kapağı zaten başlı başına bir harikadır.
robert fripp albüm kapağı hakkında şöyle demiş zamanında:
barry godber* bir ressam değil bir bilgisayar programcısıydı. bu onun tek resmiydi. godber peter sinfield’in arkadaşıydı ve 24 yaşında kalp krizinden öldü. bize resmi peter getirdi ve grup olarak resmi çok sevdik. resmin orijinalini e.g. records’un ofisinden aldım çünkü orda resmi mahfetme pahasına yüksek ışık altında tutuyorlardı. dış taraftaki surat “şizoid adam” a ait; arkasında ise “crimson king” var. eğer gülen tarafını kapatırsanız gözler büyük bir üzüntüyü dışa vuruyor. daha fazla ne söylenebilir ki? kesinlikle müziği yansıtıyor.
