|
|
- 24 nisanda çıkacak dimmu borgir albümü. bir rahip yardımcısının ortaçağ avrupasında geçen satanik hikayesini anlatan bir konsept albüm imiş.
1. the serpentine offering
2. the chosen legacy
3. the conspiracy unfolds
4. the ancestral fever
5. the sacrilegious scorn
6. the fallen arises
7. the sinister awakening
8. the fundamental alienation
9. the ınvaluable darkness
10. the foreshadowing furnace
- (bkz: uzun isimli black metal şarkıları)
- nisan ayında çıkacak olan albümün buram buram satanizm kokan kapağını joachim luetke hazırlamıştır.
- görünen o ki dimmu borgir death cult armageddon ile yakaladığı çizgiyi devam ettirme kararı almış. ancak ne yazık ki bu albüm o kadar başarılı olmamış. albüm fabrikasyon havası taşıyan parçalarla dolu, öne çıkan parçalar yok denecek kadar az. belki de en başarılı parça olan the serpentine offering ise ben bu albümün progenies of the great apocalypse'iyim diye bağırıyor. nerde o allegiance'lar, blood hunger doctrine'ler, allehelgens dod'lar, unorthodox manifesto'lar diye düşündürüyor insanı. daha çok dinlediğimde yanıldığımı fark ederim inşallah.
edit: fena değilmiş aslında(eolys, 25.03.2007 00:47 ~ 08.12.2007 13:19)
- dinledikçe tadına varılacağını düşündüğüm albüm. dikkat çeken parçalar the serpentine offering ve the fallen arises olmuş. orkestral öğeler bu gruba çok şey katıyor. bu albümü dinlediğinizde buna tamamen inanacaksınız.
- american billboard listesine 46. sıradan giriş yapmayı başarmış, (tarihte ilk defa billboard listelerinde bir black metal grubu ve albümü bu kadar başarılı oluyor )mükemmel prodüksüyonu ve şarkıları ile son dimmu borgir harikası.
- ne kadar bok atılırsa atılsın tek kelime ile "harika" albüm. gerek sözleri , gerek müzikleri itibarı ile eksiği olmayan albüm. ek olarak hellhammer'ı ne kadar sevmesem de bu albümde gerçekten harikalar yaratmış. daha önce de belirtmiş idim , eskiden böyleydi şimdi böyle oldu şeklinde düşünceler bana saçma geliyor. bu durumun nedeni biz türklerin kıyaslama yapmayı çok seviyor olmamızdır muhtemelen. nasıl ki death cult armageddon bir spiritual black dimensions olamazsa , in sorte diaboli'de daha önceki albümler gibi olmaz ,olamaz.
- ilk dinlediğim zamanlarda önceki albümler gibi değil bir death cult armageddon değil bir puritanial euphoric misanthropia değil desem de sonra kulağımın yavaş yavaş parçalara ısınmasıyla gözümdeki değerini bir kademe daha büyüten albüm. klavyeler önceki albüme göre daha parçaya eşlik etmese bile senfonik öğeler ve grubun diğer elemanları bu açığı hemen hemen kapatıyor.
|