in cold blood  

truman capote'nin gerçek bir cinayeti araştırarak yazdığı roman. gerçek nedeni para olan ama 4 kişinini canı uğruna topu topu 40 dolar bulabilen şartlı tahliye ile hapisten çıkmış iki katilin hayatının son bölümünden kesit sunar bize.

her ne kadar kitap kadar ayrıntılar içermese de 1967 yapımı çevrildiği yıla göre gayet başarılı, siyah-beyaz bir filmi de vardır bu kitabın. filmin son bölümlerinde idama giderken mahkumlardan birinin yüzüne yağan yağmurun gölgesi düşer ve ağlıyormuş izlenimini uyandırır. beni benden alan sahneler defterine kaydedilmiştir.

gerçek bir olaydan yola çıkılarak yazılmış truman capote romanı. sel yayınları tarafından ayşe ece çevirisiyle yayınlanmış. 1959 yılında kansas'da clutter ailesinin hapisten çıkmış iki suçlu tarafından acımasızca katledilmesinin hikayesi. "nedensiz" yere işlenmiş bu cinayetin izlerini adım adım süren capote, ortaya harika bir kriminal roman çıkarmış. okurken bir dava dosyası ya da polis raporları okuyormuş gibi oluyorsunuz. ancak tek farkla kuru bir tarzla değil edebi bir üslupla. yazar olayla alakalı kim varsa ( ailenin yakınları, dedektifler, katiller, katillerin aileleri vs.) bulup konusmuş ve romanına dahil etmiş. capote'nin anlatımı o kadar nesnel ki, okur romanı bitirdiğinde cinayetlerin asıl sorumlusunun kim olduğunu sorgulamaktan kendini alamaz.

roman bittiğinde cinayeti işleyenlere kızamazsınız. onların davranışları, hayatın onlara davranışları, okuyucunun gözünde masumluk katar onlara.

hele ki kafasına sıkmak için bodruma götürdükleri adamı yere yatırmadan önce altına karton sermeleri ruhu olmayanın bile ruhu olduğunu ispatlar niteliktedir. az sonra öldürecekleri adam beton zeminde üşümesin diye altına karton sererler.

az sonra da kafasına tüfekle ateş ederler. bocalar durursunuz adamları yargılamaya çalışırken.

romanın baş kahramanlarından perry toplumun kendisini dışlamasından muzdarip biridir. yazdığı bir şarkının sözleri şu şekildedir:

bu dünyada yaşarken
arkamızdan konuşanlar
öldüğümüzde tabutumuzu
zambak çiçekleriyle süslerler
neden yaşarken vermezler
o güzel çiçekleri.

perry, herhangi bir eğitim almamasına rağmen son derece zeki ve eleştirel yönü güçlü biridir. katı bir tanrı tanımazdır. askerlik arkadaşı koyu katolik cullivan onun ve kendisinin ruhunu arındırmak için bin kilometrelik yolu teper ve perry'nin yattığı kodese gelir. aralarında şöyle bir sohbet geçer.

aynen aktarıyorum:

" pişman olup olmadığımı mı soruyorsun? pişmanlık hissediyor muyum? hayır ...

cullivan bu sözlerin üzerine hiç bir yorum yapmadı. arkadaşının sessiz kalması perry'yi üzdü. cullivan'ın söylediklerini onaylamadığı için sessiz kaldığını düşündü ve tekrar konuşmaya başladı. "hey don beni iki yüzlü olmaya zorlama lütfen. sana bir sürü palavra mı atmamı istiyorsun? çok pişmanım dizlerimin üstüne çöküp dua etmekten başka birşey istemiyorum mu diyeyim? bana gelmez böyle şeyler. hayatım boyunca varlığını inkar ettiğim bir şeyi bir günde kabullenemem. sana birşey söyleyeyim mi? tanrı dediğin güç her ne ise, sen ondan çok daha büyük bir iyilik yaptın bana. o (tanrı) benim için bir hiçtir."

kitabın bir diğer kahramanı dick ise biraz andaval bir tip olmasına rağmen ara ara da olsa aforizmaları ile beyinde şimşekler çaktırır. bir hücrede tek başına yatan dick diğer mahkumların gürültüsünden son derece rahatsız olur. çünkü yattığı hücrede sadece kendi sesi vardır. ve annesinden bir kulak tıkacı ister. ardından da şu cümleyi kurar. " kötülere hiçbir yerde huzur yok."

son bir kelam daha edeyim. "kitabın hepsini anlattın lan hıyar" diyen abilerin ablaların büyüklüğüne sığınarak. hani alışmışızdır. amerika filmlerinin sonunda insan ne kadar büyük kötülük ederse etsin en sonda ya bir rahibe ya da ebeveynlerden birine sığınır ve af diler. oysa ki kitabın sonunda idama götürülen perry, idama giderken herkes (okuyucu dahil) rahibin eline ayağına sarılıp af dileyeceğini beklerken o, ağzındaki sakızı rahibin suratına tükürerek tanrıya ve devlete son golünü atmıştır.

kürşat henüz bu kitabı okumadı ama siz mutlaka;

okuyun

romanın yazılma süreci için;

(bkz: capote)

ingilizce'de "soğukkanlılıkla" anlamına gelen deyim. bir de ubisoft tarafından yapılmış action adventure oyunu vardı. senaryosu sağlam olsa da ortalama bir oyundu.

yazar kitabı yazmak için cinayet sanığıyla neredeyse kanka olmuştur. aslında yazarın sırf kitap yazabilmek adına idam mahkumu bu adamla yakınlaşmasında sahte bir taraf vardır ve insan izlerken yazar hakkında kötü şeyler hissedebilir.