acısı hiç geçmeyecekmiş gibi gözüken ama unutulan.. üstelik belirli bi süre sonra nasıl üzülmüşüm nasıl kendimi mahvetmişim geçiyomuş ulan! olursunuz.. bağışıklık kazandırdığından ikincisi falan da pek üzmez.
ben
simsten ilk ayrılışımı hatırlıyorum... hiç geri gelmez sanıyordum indirdiğim cici biciler, hiç yapamazdım benzer bir sülaleyi yeniden ama yeniden yükledim, yeni sülalelere yelken açtım, gayet de mutlu oldum. şimdi yine yeniden başlamam gerek ama üzülmüyorum. sadece oyunun sonu olmadığını giderek daha net gördüğümden biraz sıkıldım ve bağımlılığımı sorgulamaya karar verdim ve şimdi simssiz hayat imkansız gözükmüyor.
(bkz:
alegori)
