o yoktur artık.ama ne kadar çabalarsan çabala artık olmadığına inandıramazsın kendini.sabah özleyerek uyanırsın yine.ayrıldık mı gerçekten rüyamıydı diye düşünürsün bi kaç saniye.sonra başını yastığın altına gömüp uyanmamaya çalışırsın ama artık çok geçtir.onsuz bi gün daha geçecek,bi gün daha...kendini güne adapte etmeye çalışırken yürüdüğün istanbul sokaklarına bile lanet ediceksin onsuz yürüdüğün için.ne yaparsan yap gerçek aynı kalıcak.ve sen hergün saplanan yüzlerce bıçakla yaşamaya mahkum edileceksin...
şuna benzer bir durum olsa gerek.
http://www.youtube.com/...o zaman acı çekmeyi
* kabullenmektir.
kabullenmek için önce inanmak gerekir ..böyle bişeye inanmak da biraz zaman ister.
(shard, 25.02.2009 17:43 ~ 17:58)
