beşiktaşlıların gidişine sevinmekle üzülmek arasında bir duygu yaşadığı futbolcu. beşiktaş ın santrafor sıkıntısı düşünüldüğünde üzüldüğüm, ama aklıma hırçınlıkları geldiğinde sevindiğim futbolcu. umarım bize şampiyonluğa mal olmaz, yoksa bilgili yönetimi bu hesabı kapatamaz.
chelsea maçında 2 kere ofsayta düşüp, topa hakem düdüğünden sonra vurduğu için gördüğü 2 sarı kartla oyundan atılmış ve türk futbol tarihinde bir ilke imza atmıştır.
beşiktaş'da oynadığı yıllarda 26 numaralı formayı giyen, attığı gollerle ve uzak mesafeli şutlarıyla beğenilen, trübünden sahaya inmiş taraftar misali hırçın, agresif ve beşiktaşlı ruhuna sahip, press yaparak, kavga çıkararak pascal nouma'yla birlikte rakip takımın defansını meşgul etme başarını çokça göstermiş, beşiktaş'ın 100.yılında pascal nouma'dan sonra gelen clubber kişiliği ile başta serdar bilgiliolmak üzere sergen yalçınve sinan enginile takımı adeta dans pistine çevirmiş, 5 kırmızı kartın çıkıp beşiktaş'ın 0-4 hükmen mağlup olduğu samsunspor maçında takım 7 kişiyken bile tek başına press yaparak alkış toplamış, transferi ile beşikaş'ın şampiyonluğu kaybetmesinin en büyük sebebi olmuş, türkiye'nin uzakdoğu'da tanınmasına ve binlerce turistin istanbul'un, inönü stadı'nın ve beşiktaş çarşı'sının yerini öğrenmesine vesile olan, 100.yıldaki şampiyonlukta kameralar ve diğer futbolcuların eşlerinin, çocuklarının yanında alman sevgilisi nina'yı sarhoş sarhoş ateşli fransız öpücüğüye mutlu etmiş, şampiyon olunca 40 gün 40 gece/ inleyecek her yer beşiktaş diye / bir elde rakımız / bir elde biramız / kıyak olacak o gece kafamız/ golleri atacak ilhan babamız tezahüratına konu olmuş, japonya'ya giderken 4 tane köpeğini de götürebilmek için 40 milyar vererek thy'ndan özel uçuş seferi satın almış, tipine göre komik türkçe'siyle adama tebessüm ettiren, milli maç seranomisinde david beckham'ın yüzüne bakmadan geçen, sosyeteyi mini cooper'la tanıştıran ve geri dönüşü her beşiktaşlıyı çokça mutlu edecek olan yüce şahsiyet.
2002 yılında istanbul inönü stadı'nda oynanmış ve aziz yıldırım'ın muhteşem demeçleri ve tehditleriyle fenerbahçe'nin 0-2 kazandığı maçta sürekli ofsayt bayrağı kaldıran hakeme en sonunda pezevenk diye bağırarak yanına koşmuş, hakemin alnına alnını dayamış, trübünlerden gelen vur vur vur temposuna rağmen elini kaldırmamış ve akabinde gördüğü kırmızı kart sonucunda oyun alanını terkederken formasını çıkarıp kapalı trübüne atarak hediye etmiş büyük beşiktaşlı eski futbolcu.
pazarlama mucizesi olan şahsiyet.şekilli kesilmiş saçlar,önü açık gömlekle podyumda salınmak.japonya'ya da futbolculuğundan ötürü değil de,japon kızların hayranlığından ötürü çağırıldığını düşündüğüm futbolcu ve magazin insanı.
atroskopi olduğu günün akşamında lailaya koltuk değnekleriyle gitmiş
2-3 saatlik bir dinlenceden(!) sonra iyileşmiş
koltuk değneklerini lailadaki güvenlik elemanlarına hediye ederek evine paşa paşa yürüyerek gitmiş sakatlığın ne demek olduğunu yeni yeni anlayan ultra profesyonel futbolcu..
gerçek beşiktaşlı. bugünkü(30.10.2005) ankaragücü maçında elinden geleni yaptı ve attığı golde de sevinmedi bile. alkışlanacak futbolcu ve bir gün yeniden o formayı giyeceğine inandığım futbolcu.
ayağı kırıkken bile barlarda gezip çılgın atıp, sonra attığı gole sevinmeyip kendi takımına ihanet eden, bir de terbiyesizliklerinin üzerine beşiktaşlı olduğunu iddia eden şovmen.
(bkz: beşiktaş tüzüğü)
ne oldum dememeli, ne olacağım demeli sözünün kurbanlarından, kabiliyetini sahada göstermek yerine alandışı tercihlere yönelen ve işsiz kalan futbolcu..
televizyon makinası'nda safiye soyman kişisinin kendisinden tiyatrocu diye bahsederek damarına bastığı sumru yavrucuk'tan ölümcül bakışlar yemiş, gözleri dolu dolu olmuş futbolcu/dizi oyuncusu*.
