ilhan erdost  

17 aralık 1944’te tokat, artova'da doğdu. ailesinin geçim sıkıntısı ve 2. dünya savaşı yüzünden ilkokulu bitirdikten sonra çalışmaya başladı. daha sonra ağabeyi muzaffer ilhan erdost ile birlikte ankara'ya yerleşti. burada tekrar okula başladı. lise yıllarında atatürkçü düşünceyi benimsedi. 27 mayıs ihtilali'nin olduğu sıralarda, 16 yaşındayken, düşünceleri bu ihtilalin çerçevesinde sola yakın bir çizgiye oturdu.

erdost, liseden sonra ankara üniversitesi hukuk fakültesi'ne girdi. aynı zamanda muzaffer erdost'un kurduğu sol yayınları'nda da çalıştığı için okulu bitiremedi. muzaffer erdost'un 12 mart 1971'de hapse girmesinin ardından, sol yayınları ve onur yayınları'nın sorumluluğunu üstlendi. bu sırada eşi gül erdost ile evlendi.

12 eylül 1980 askeri darbesi sonrası, yasak yayın basmak ve bulundurmak iddiasıyla gözaltına alındı. 7 kasım 1980'de mamak cezaevi'nde görevli erler tarafından dövülerek öldürüldü.

cezaevine ilhan erdost girdi, cezaevinden muzaffer ilhan erdost çıktı!..

her 7 kasım'da sol yayınları indirime girer, kitapların fiyatı ucuzlar; sanki can'ın bu coğrafyada ne kadar ucuz olduğunun altı çizilmek istercesine...

cellat uyandı yatağında bir gece.
"tanrım" dedi "bu ne zor bilmece.
öldürdükçe çoğalıyor adamlar.
ben tükenmekteyim öldürdükçe"

(bkz: ataol behramoğlu)

kadeşi gazeteci, yazar, şair, yayınevi sahibi muzaffer erdost, adına ilhan erdost' un adını da ilave ederek muzaffer ilhan erdost adını kullanmaya başlar daha sonra.

yalnız değilsin gül teyze!..

http://www.milliyet.com.tr/...

adına ilhan türküsü yakılmış olan, faşizm kurbanı.

bir yayıncının basımını yapmakta olduğu kitapları bulundurmaktan suçlanması ne garip, adamın işi kitap basmak, dağıt ve stoklarında arşivlemek, ki sen yasaklamadığın bir eseri orada bulup haydi bunu da yasaklayalım, seni de bulundurmaktan içeri alalım demek garipten de öte ayıptır.

her iki taraftanda canların yandığı, inancı uğruna ömürlerin söndüğü bir dönem bu ve şimdi o dönem ailesinin dizi dibinde a-politik yaşayan, kendini bilmeyen, bildigini ifade edemeyen korkaklara, birde cebindeki parayı gezip tozarak harcamaktan sıkılmayan dönemin con con genclerine kaldı meydanlar.