|
|
- (bkz. şahin k aksanıyla türkçe konuşmak)
- gereksiz yığınla -genellikle 2-3 harflik- sesler eklenerek konuşulur.(ula, da, ha gibi)
kelimelere dikkat etmeden otomatik konuşmanın verdiği bir düzensizliktir. ama tabi ki anadolu'da yıllardır duyduğu ve kullandığı aksanı gereği böyle konuşanlara kusur bulmamak lazım.(eksikliği düzeltelim)bu oranın doğallığından gelir, halktaki doğallığıyla oluşmuştur oralarda, biz burada zaten bildiğimiz manadaki hayvan gibi konuşanlardan bahsediyoruz. seyahat sırasında orada uzun süre kalınca bizim de aksanımız oraya benzer bir de bakmışsınız. temizlenmelidir bu aksaklıklar, bu hayvanlıklar dilden(anadolu aksanlarıına laf yok)
- konuşurken kelime aralarına ek ünlemler koymaktan ve yöresel şiveden farklı tutulması gereken olaydır, kişinin kalın ses tonuysa aksandan zaten apayrıdır
şivelerin yöreye has konuşma özelliği olduğundan da ayrı bir sempatisi vardır
- devlete bağlı bir kuruluşta uzun bir sıra bekledikten sonra karşılaşılan kişinin sizinle konuşma hali.
- (bkz: orman türkçesi)
|
