güneşli bir kış günü
ihtiyar bir delikanlı
tahtadan bir taşa oturmuş
geçmiş geleceğine
gülerek ağlıyordu..
ortaokulda kardeşimin resim öğretmeni tema olarak bu dörtlüğü vermişti, küçük kardeşe yardım eden büyük çocuk olarak resmi yapmak da bana düşmüştü. epeyce bir düşünmüştüm "öğretmen ne demek istiyo ki acep" diye. böyle bir şiir vs var mıdır yoksa hoca mı uydurmuştur hala bilmemekle birlikte, geçen onca seneye rağmen hala aklımda kalması üzerine sıkı kafa yorduğumun, beni epeyce zorlayan bir ödev olduğunun göstergesi olsa gerek...
hababam sınıfında şaban ile beden eğiti öğretmeni arasında kung-fu'yu tahmin etme soruları sırasında şabanın tahminlerin birisi.
