insanın hayatı boyunca oluşturduğu her şeyin temeline konan dinamittir. yapmadığı aşikar olan, insanların "x mi? yapmaz canım öyle şey.." dedikleri kişiyi en ağır suçlarla itham etmektir. insanlıktan nasibini almamış kişilerin sırf kendi çıkarlarını düşünmeleri ve hayal dünyalarının genişliği sonucunda yalanların en büyüğünü söylemeleridir. bu tür insanlar 'ben merkezli' dünyada yaşarlar, kendi hayatlarını başkalarının hayatlarının odak noktası zannederler. bunun getirdiği körlüktür işte iftiraya neden olan.. gözlerini yalan bürümüş bu insanlar herkesi kendileri gibi art niyetli zannetmekle kalmayıp, onlara yapılan iyilikleri de çok çabuk unuturlar. sanki o iyilikleri yapan ile iftira attıkları kişi farklı kişilerdir. aslında haklıdırlar biraz da.. onlara layık olan davranışları sergilememiştir asla sonunda iftiraya maruz kalan kişi.. onları anlamaya, destek olmaya, korumaya çalışmıştır her zaman, her şeye rağmen. nereden bilsindir ki aslında layık oldukları davranış, aşağılamak, hakir görmek, aynı şekilde iftira atmaktır?
(bkz:
büyümek)
