bazı modelleri de* çoğu modelinin aksine ritm olayı aşmış olup solo'da kastırır. çok ucuz modelleri olduğu gibi bir fiyatı fender'den gibson'dan farkı olmayan gitarlarıda vardır. amfi'de üretmeye çalışmıştır, bakın üretmiş demiyorum çalışmış diyorum. "ooaaa hem ibanez hem ucuz" diye alırsınız elinizde patlar sonra. ayrıca penaları da iyidir güzeldir ama bir planet waves'e değişilmez.
japonların jackson a karşı çıkardığı marka. velasıl kelam jackson battı, fabrikası fender e satıldı.
ayrıca ibanez joe satriani sever herkesin taptığı markadır, eğer satriani ibanez kullanmasaydı, bu kadar tutar mıydı merak ediyorum
rgr serisininde bulunan 2 humbucker** ve bir single coil sayesinde rock, alternatif, trash, blues, jazz vs. vs. vs... her türlü müziğe uyum sağlayabilen ender markalardan biridir. diğerleri için;
zamanında john petrucci'nin de kullanmış olduğu gitar markasıdır. hatta kıvılcım'da petrucci'nin imzaladığı, ibanez gitarıyla birlikte çektirdiği bir resmi de bulunmaktadır.
fakat petrucci amcam sırf ticari kaygılar yüzünden ibanez'i satmıştır. daha da kötüsü, kendisini 7 telli gitar akımına kaptırmıştır.
peki iyi mi olmuştur?
ibanez'i bıraktıktan sonra dt bizlere scenes from a memory gibi bir şaheser bırakmıştır fakat daha sonra çıkardıkları albümler bizler için hüsranla sonlanmıştır.
bir ara gibsonla birleşeceği dedikoduları dolaşmaktaydı. bomba çıktı da allah korudu gibson'u.
başta sadece virtüözlerin kullandığı bir markayken, 7 telli-baritone modelleri yüzünden hardcore ve nu-metal gibi türlere düşerek ayaklar altına alınmıştır
bana kalırsa çok tercih edilesi bi gitar değildir,fakat biliyoruumki bu tamamen tarzla alakalı ibanez kesinlikle çok teknolojik 7 tellileri dışında olan yüksek modelleriyle metal-core,hard-core ve steve vai tarzı sololarda ideal olabilir.
sadece japonyada üretilen ibanezlerin iyi gerisinin kötü olduğunu söylemek yanlış bir davranıştır. bunun ağacı başka yerden, manyetikleri japonyadan gelmektedir. ayrıca ton çeşitliliği jacksonlara göre daha fazladır. yani yumuşak tonlar da vardır, sert tonlar da vardır. ama jackson öyle değildir. jackson bodos metalci gitarıdır. *
"aybanez" diye söylenen gitarlardır.harika bir pazarlama stratejisi ile , gitara yeni başlayan insanlar tarafından "mükemmel" "en iyi" gibi abuk sabuk yakıştırmalar alan gitar üreticisidir.aslında , 80 lerde jackson ın yaptığı gibi , her virtüözün eline üstünde ibanez yazan el yapımı gitarlar vererek girişmiştir olaya , böylece insanlar vitrinlerde gördüğü gitarların çok iyi olduğunu düşünmüş , ibanez harika prim yapmıştır.bugün zuhal müzikte satılmakta olan ibanezlerin büyük bir çoğunluğu (özellikle 600 - 700 dolara kadar olanlar) hiç de öyle kaliteli gitarlar diğiller sanılanın aksine.hatta en son baktığımda aralarında dandik gül ağacı kullanımından kaynaklanan sap dönme sorunu yaşayan gitarlar gördüm.alırken dikkatli olmak lazım , hiçbir firma fabrika gitarlarını mükemmel seviyede üretmiyor ne yazıkki.son zamanlarda da gitarlar daha çok satsın , göze daha çok batsın diye de klavyeler gövdeler bindinglenmiş ve sedeflenmiştir , buna da dikkat etmekte fayda var , o bindingler ve sedefler çalarken pek dikkat çekmezler...
yaklaşık altı senedir kullandığım gitar markasıdır.genel özellik olarak daha çok virtiyöz gitarıdır klavyesinin ince olması tellerin perdelere oldukça yakın olması uçuk floyd-rose sistemleri ve harika tonlar veren manyetikleri ibanezi rüya gitar yapmaktadır.
birlikte çalıştığımız bir çok gitaristin tercihidir.tınısıyla aynı sahnede olduğum modeller jem limited edition bilmemne (tam modeli bilmiyorum ama gül desenli kırmızı manyetikli olandan) , japon 570 , rg serisi 3 değişik model vs.. bu gitarlara eşlik çaldım ve soundları gerçekten iyi. gitarda zaten çok tutulan bir marka olduğu aşikar. ama basları o kadar içaçıcı değil. tabii ki çok kötü de denemez. mesela bir sg prestige çok iyi bir bastır. ama 1300 dolar civarı fiyatlarda gezen bu bası almak ne kadar akıl karıdır bilinmez. özellikle birşeylerine hayran olup modele sahip olanlara birşey demiyorum ama genel kanı olarak çok daha iyi seçimler yapılabilir o fiyata. hem de piyasa yığınla o karakterde gitara sahipken.
amfileri yukarıda da değinilmiş gerçekten başarısızdır.
edit : evde gitar da tıngırdamaya başladığım kadarıyla birkaç pena denedim. paul gilbert signature penaları pek bi güzel.
ibanez iyisiyle kötüsüyle japonuyla koresiyle en köklü gitar firmalarından biridir saygın bir kuruluştur.
geçen sene amerika'dan arkadaşıma getirttiğim bas gitarımın markasıdır.ibanez marka gitarlar sanıldığı gibi kötü değildir,aksine bence japon üretimi olanlar çok kalitelidir.fakat türkiye'de fiyatları oldukça uçuktur.amerikadan 345$ a aldığım gitar türkiye'de 760$ dır ve ben bunu gördüğümde acayip dumura uğradığımı hatırlarım.gerçi şimdi fiyatları daha da aşağıya inmiş fakat bence bas gitar çalanların her zaman aklında bulunması gereken bir markadır.elektro gitar için ibanez fiyatlarına daha iyi gitarlar tercih edilebilir (bkz: esp) fakat basçılar için fiyat/kalite oranından bence alınabilecek en iyi gitarlar markalarından biridir.
ibanez diğer elektirkli gitarlara göre biraz farklıdır, ortası yoktur, kötüsü iğrenç , iyisi ise çok başarılıdır, alınan tonlar bir fender veya gibsonla karşılaştırdığımız zaman daha elektrovari, daha bir gulu gulu diye tabir ediceğimiz bir gitardıri, yapım aşamasında işçiliği diğerlerine göre daha kötüdür, özel üretim gitarları nefistir.
orta ve alt modellerinin üretimlerini güney kore'den endonezya'ya kaydırarak kalitede bir miktar düşüş yaşamış olan köklü japon firması. firmanın genel tercihleri gövde ağacında basswood, * sap ağacında maple * ve klavyede rosewood'dur. * birleştirme şekli bolt on'dur * tercih edilen basswood gövdenin -fikrimce- en büyük avantajı manyetiklerin karakterine pek fazla etki etmemesi, mahogany ** örneğinde olduğu gibi manyetik seçerken "ağaca uyar mı" diye düşünmeye pek gerek bırakmamasıdır. ince, düz, geniş sap; low action* ve jumbo fretler, grupta lead veya tek gitar çalmaktan hoşlanan gitaristler için oldukça avantajlıdır, geçişler oldukça kolay olmaktadır. çoğu ibanez'de kullanılan locking tremolo köprü sistemi, köprüyü vintage tremolo'nun * aksine geriye doğru da çekme çansı vermekte, ayrıca kilitli olması dolayısıyla da akort kaçırma sorununu minimuma indirmektedir. ayrıca h - s - h dizimi, tonal anlamda oldukça geniş bir yelpaze hazırlamaya fırsat vermektedir.
vintage tonlara pek gelmediği düşünülmesine rağmen zevke göre seçilen bir seymour duncan veya dimarzio single ve tüplü ampli sayesinde fender tonlarına yaklaşmak mümkündür, burada gene basswood'un manyetiğin karakterini öne çıkarması durumu göze çarpmaktadır. sesteki metalikleşmenin en büyük sebebi ise kullanılan locking tremolo köprü sisteminin fazlaca metal parça içermesidir. tellerin bu metal parçaların içinden geçmesi de metalik bir tını ortaya çıkmasına neden olmaktadır.
prestige serisinden 2550 modeline sahip olmakla da mutlu, mesut olmaktayım ayrıca da...
