bunu özellikle mi yapıyorlar bilmiyorum, mevzubahis
radiohead olunca albümün başıyla sonunu biraraya getiremiyorsun çoğu zaman. arada ciddi bir uçurum oluyor. bir daha dinleyeme diye albümü en başından, her şeyin hızla tükendiği bu yüzyılda müziğin tadı damağında kalsın diye..
demek istediğim,
the national anthem nereee,
true love waits neree.. 'eheh' diye dinlemeye başlıyorsun ama thom
* yapacağını yapıyor ve yine damağında arta kalan şey kekremsi bir tat oluyor; "i'm not living, i'm
just killing time" ile.
albümde koskocaman bir
idioteque manyaklığı varken bir de..
