ilk -ve şimdilik son- aşık olduğum insanla beraber uyuduğumuz ilk gece, uykuya dalmadan önce duyduğum son şarkı olması sebebiyle, üzerinden yıllar geçmesine rağmen benim için anlamını yitirmeyen şarkıdır.
insanın sözlük kardeşim madem içini dök demiş ben de bir döküneyim demekten kendini alamadığı davet cümlesidir ya da bir günlük olarak itü sözlüktür karşılığı.
neden içimi dökmek istiyorum peki? lanetli ya da bir uğursuz olduğumu düşünüyorum. belki de bir katilim ben. öyle şeyler yaşadım ki bu tespiti yaptım. bu tespit için hanımı falan da çağırmayalım iyi bir şey değil çünkü.
ben dünyaya ikiz eşi olarak gelmişim. yedi aylık bir doğum, dönemin şartları fakirlik, ikiz olduğumuz anlaşılamamış, ikiz kardeşim ölü doğmuş. doktorlar o anda anlamışlar. "ana ikizmiş lan bunlar" demişler pezevenk herifler. velhasılı kelam katil olarak doğmuşum. her sene doğum günümü kutlarken kardeşimin ölüm yıl dönümünü de kutlamışım. öyle cahillik ya annemler kardeşimin cesetini bile almamışlar. şimdi şimdi farkına varıyorum ben doğum günüm diye sevinmemeliyim.
doğduğum yıl babam işinden çıkarılmış. felaketle gelen doğumum böyle devam etmiş. sonra büyüdüm ben dört sene sonra bir kardeşim daha oldu. küçükken kardeşime çok işkence etmişim çok dövmüşüm onu ama ben de küçükmüşüm. sonra büyüdük ikimizde, birbirimize çok bağlı iki kardeş olduk. ben üniversiteyi kazandım sonra ayrı bir yaşam başladı bizim için. sonra öyle bir zaman geldi ki kardeşimin önemsemediğimiz bir diş hastalığı oldu. öyleydi ki o günler ben her şeyin başına kardeşimin adını getiriyordum, bir şey almayı kendime değil kardeşim için istiyordum. buram buram tütüyordu kardeşim burnumda, üstüne çok düşüyordum. bir gün ona bir tişört aldım çok sevinecekti. süpriz yapacaktım ona south park kennyli bir tişört. söylemedim kardeşime gidince süpriz yaparım dedim. kardeşim ameliyat olacaktı o dönemlerde, hem geçmiş olsun hediyen diyecektim. kardeşim ameliyat oldu ve ben onu bir daha ayakta dimdik göremedim. şöyle ki ben artık üzerine fazlaca düştüğüm insanları kaybettiğimi düşünmeye başladım. sevgim iyi gelmiyordu insanlara.
bir ara o zamanlar sevgilimdi onun da üzerine çok düştüm. her şeyin başı oydu. merak etmeyin ölmedi ancak beni öldürdü seni aldattım dedi bana. ben bunu da bir kayıp olarak algıladım..
bunu da atlattım sonra üniversite yıllarında başka bir çocuktan hoşlanmaya başladım. ramazan bayramı dönüşü trafik kazası yapıp öldü çocuk. hatta kadeşimle beraber üzüldük biz buna.
işte böyle sevgili sözlük. ben lanetli uğursuz değilim de neyim allah aşkına? annemi babamı çok sevmeye kokuyorum be sözlük. çok üzerlerine düştüğümde, onları çok özlediğimde korkuyorum. böyle geçer mi hayat bilemiyorum sözlük. korkuyorum çok korkuyorum.
tuttuğun altın olsa bile
geride kalanları düşünmezsen
şans hep sana gülse de
yaptığın onca şeyi görmezsen
tuttuğun altın olsa bile
geride kalanları düşünmezsen
kalplerde saklı olsa bile
saflığa giden yolu görmezsen
içini dök düşünmeden
hiç üzülmeden
sonra sen sen olursun
bir yalanı duymuş bünye, temize çıkarma çabasını boş gözlerle izlerken...
ağlıyor musun?
yok sigara dumanından...
