bir temenni cümlesi.
dertleriniz sıkıntılarınız olduğu zaman sizi dinleyecek bir arkadaşa ihtiyaç duyarsınız bazen. derdinizin derinliği karşı taraf için önemli olmasın istersiniz. subjektif değil objektif bir şekilde dinlesin istersiniz karşınızdaki sizi. herhangi bir önyargı olmasın, zaman olmasın, mekan olmasın hatta benim hakkımda hiçbir şey bilmesin...
o zaman ilk cümledeki varsayımın dışına çıkarız çünkü bu şekilde dinleyecek olan kişi bir arkadaşınız değil bir yabancı olmalıdır. yoldan çevireceğiniz birisi. bugüne kadar hiç bir ortak noktanız olmamış; belki bundan sonra da hiç bir ortak noktanız olmayacak, sizi hiç bilmeyen, derdinizi pek sallamayacak, fakat siz istediğiniz için dinleyecek birisi.
tabii bunu karşı tarafın içinden geldiğine emin olmasını istersiniz. çünkü dilinizin dişinize ve damağınıza vurarak çıkaracağı her hece mantıklı keliemelere onlar cümlelere cümleler de duygu ve düşünceye dönecektir. sonuçta bu duygu ve düşünceler karşınızdaki yabancının kapsama alanına girecek ve tüm dertleriniz bir kovadaki su boşalırmışçasına karşı tarafın kulağından girip vücudun en küçük kemiklerini titreştirerek içine nüfuz edecektir.
günlük hayatta sıklıkla yapılan bir eylem olmasına rağmen eylemin yapılış şekli derdin dinlenmesidir. dolayısıyla bu işin konstrasyonu yapan kişi için bir istek neticesinde tetiklenebilir. yabancı kişi kendi geçmişini, kendi dertlerini, kendi yaşantısını unutacak beni o; onu ben yapacaktır. kim bilir bu onun da belki hoşuna gidecek birbirimizin gururunu ve ihtiyaçlarını gidermiş olacağızdır.
bazen de içinize boşalmalarını istersiniz. kendi dertlerinizi unutup, kendinizi tamamen başkasına bırakmak hayatı bir simülasyon olarak görüp başkalarının dualarını isteklerini dinleyerek küçük tanrı rolleri oynamak. karşıdakine güven vermek, karşıdakinden güven almak.
tüm bunlar misyoner pozisyonda bir ileri bir geri giderken kız arkadaşımın başlığa konu olan sözü sarfetmesiyle aklıma gelmedi ve hayır erken boşalma için kendi kendime tedavi yöntemleri uyduruyor da değilim. benim derdim ilişkileri sığlaştıranlarla, yabancılaştıranlarla... ilişkilerde adamları piç, kadını orospu yapanlarla...
montaigne denemelerinde her dişil canlı rahminin derinliklerinin sulanmasını ister diyor. acaba o yüzyılda da biliyor muydu o dişi canların daha ne menem dertlerinin olduğunu? sulanmaya vesile olacak şeyin milyonlarca kuyruklu yaratıktan çok, bir iki güzel söz olduğunu?
