kanımca
feridun düzağaç'ın bugüne kadar yaptığı en güzel şarkı..
tüm hakları yalnızlığıma aittiradlı albümünden..
sonsuz yolculuğuma seni son durak sandım
şarkılardan mirastı aşk inandım
ararsam bulurum sandım
bulunca durulurum
durulmuyor denizim
gelirsen diner sandığım bu yalnızlık
durulmuyor durulmuyor
kaoslarım girdaplarım labirentlerim
nice nice dertlerim var
içimden şehirler geçiyor
her durakta duruyor inmiyorsun
seni en sıcak ben öperdim
kim bilir ama sen bilmiyorsun
gelirsen diner sandığım bu
yalnızlık
durulmuyor, durulmuyor...
yakınken
uzak olmak iç kanatıyor...
buralar hep kurak, susuz ...
uzağı
yakınında bulunca....
yıllardır dinleyip de bıkmadığım bıkamadığım her seferinde yeniden hayran olduğum kendimden geçtiğim feridun düzağaç'ın da en iyi üç parçamdan biri diyerek kutsadığı:
-
kutsal şarkı -
aşkını sırtına yük edinmiş, benliği içinde diyar diyar gezen aşığın şarkısı.. yurdu olmayan yabanıl ruhun sevdiğini ararken umutsuzca attığı çığlıklar senfonisi.. seni en sıcak ben öperdim in karşılığı böylesi bir aşkta şu olsa gerek:
beni son öptüğünden beri yokum, sımsıcak..
(iykkk, 09.05.2007 00:05)
-hayri, içimden şehirler geçiyor.
-sus, orospu sus.
(kl7mu, 13.11.2007 16:11)
melankolinin, bunalımın, acının ölüme en çok yaklaştığı feridun düzağaç şarkısı. kendisinin de belirttiği gibi en güzel parçalarından biridir ki kuvvetle muhtemel en güzelidir.
feridun düzağaç deyince bir bu, iki nadas derim ben...
insan, birileri uğruna tüm gün süren yolculuklar yapınca, sonra gece olup yarım yamalak uyurken arada bir gözlerini açıp afyonu patlamamış bir halde dışarı bakınca sonra da varıp geçilen şehirlerin tabelalarının canlıymış gibi üzerine üzerine geldiğini görünce ne demek istediğini anlıyor
feridun abi'nin.
insan kendini bulunca da sevinmiyor bu şarkıda, öyle bir şarkı işte.
(ninca, 14.01.2008 17:53)
feridun düzağaç çok güzel şarkılar yaptı, ama bunun gibisi yok sanırım.
defalarca dinleyip, her kelimesinde hüzne boğan ve ayrılık meselesine bu kadar acıtan bir tepki veren başka şarkı da olmayabilir belki.
ararsam bulurum sandım
bulunca durulurum
durulmuyor denizim
gelirsen diner sandığım bu yalnızlık
durulmuyor durulmuyor
dizeleriyle
düş kırıklığı nı anlatır.
feridun düzağaç ın şarkının bu kısmında sesiyle yaptığı şık hareketler durumun vahametini arttırır.
(bjaso, 03.04.2008 01:26 ~ 01:30)
şu derece iç acıtan ve düşüncelere sevk eden bir söze sahip muhteşem şarkı
"seni en sıcak ben öperdim
kim bilir
ama sen bilmiyorsun"
içimden şehirler geçiyor
her durakta duruyor inmiyorsun
seni en sıcak ben öperdim
kim bilir ama sen bilmiyorsun
sonra ben bazı anlarda ağlamak istiyorum ama olmuyor.
hele ki şehirlerarası bir yolculuk yapıyorsanız tam üstüne dinlenilecek bir şarkıdır.
açık ara en sevdiğim feridun düzağaç şarkısı.
insanın ağzına sıçan parçalar listemde bir numaradır. dağıtır mahveder adamı.
sonsuz yolculuğuma seni son durak sandım
şarkılardan mirastı aşk inandım
ararsam bulurum sandım
bulunca durulurum
durulmuyor denizim
( her şey senle başlamıştı senle bitecek demiştim sana bir zamanlar,aşka inanmıştım sokak ortalarında salaş bir vaziyette gezip, düş gemilerine konan güvercinler gibi kanatlanarak şarkı söylerken...
içimdeki derin boşluğu doldururum, senin yanında hiç olmadığım kadar ben olup beni bulurum sanmıştım..)
gelirsen diner sandığım bu yalnızlık
durulmuyor durulmuyor
(hayatı yalnızlığa kaçışla geçmiş olan ben sana ne kadar kötü gelirse gelsin senin yanında da yalnızdım...
senin yanında da hiç kimsem yoktu çoğu zaman.yalnızlığımla konuştum senin yanında ki yalnızlığıma aşık oldum belki de...)
kaoslarım girdaplarım labirentlerim
nice nice dertlerim var
( anlatamadığım bulamadığım, saklı duran hayaletlerim vardı içimde bir yerlerde.biraz yaklaşınca yanacağını fark ettin belki de cesaret edemedin bir girdabın içine girmeye, kül olmaya girdapla birlikte savrulmaya....)
içimden şehirler geçiyor
her durakta duruyor inmiyorsun
seni en sıcak ben öperdim
kim bilir ama sen bilmiyorsun
( ben yine hep aynı kadın...uzakta bir yerlerden bir yerlere kaçmaya meyilli kışı çıkartamayacak ağustos böceği misali...içimden geçen şehir bizi bıraktığım yer kaybolan bir ada belki. bakmaya doyamadığın bir yüzden neden nefret eder ki sence insan?
dokunamadığım dudaklar...yıldırım çarpmışçasına irkilmiştim seni ilk öptüğümde sonraları hiç unutma istedim ...unuttun belki çoktan ama biliyorum ki hiç bir kadın benden sonra ağlamayacak yazdıklarına, seni benim gibi öpemeyecek ya da sarılamayacak serçe parmağına...
ben bunları iyi biliyorum geceler boyu rakı masalarında seni anlatırken başka adamlara sen biliyor musun? aslını istersen artık, hiç sanmıyorum...)
(erda, 11.06.2009 16:32 ~ 16:59)
feridun düzağaç kişisinin en beğenilen parçalarından yalnızca bir tanesidir.
farklıdır biraz diğerlerinden.dinlerken kopar gidersin.ilk dinlemeye başladığınız dönemler giriş kısmı biraz itici gelebilir.sonralarında farkedeceksiniz asıl ilgi çeken kısımlarından biridir girişi.
bir söyleşi sırasında kendisine en beğendiği şakısı soruluyor.klasik cevap geliyor ama ardından eklemeyi unutmadığı iki parça ismini de söylüyor.(
alev alevve
içimden şehirler geçiyor.)
kendisi de tam emin değil herhalde nasıl bir ruh haliyle yazdığına ama fazlasıyla olmuş bir şarkı.çok dinlemeniz tavsiye edilmez.eskitmemek gerekir.