|
|
- bir dream theater klasiği.
konserlerinde insanları toparlayamayacakları kadar hüzünlendireceği için çalmadıklarına inandığım parçaları
- (bkz. space dye vest)
(bkz. anna lee)
- live in budokan versiyonunun kesinlikle dinlenmesi gerektiğine inandığım muazzam d.t. eseri. john petrucci ve jordan rudess'in canlı olarak şarkıya katkıları muhteşem olmuş. çok da şirin bir klibi vardır, diğer dream theater kliplerine hiç benzemez.
- he's just the kind of man
you hear about
who leaves his family for
an easy out
they never saw the signs
he never said a word
he couldn't take another day
carry me to the shoreline
bury me in the sand
walk me across the water
and maybe you'll understand
once the stone
you're crawling under
ıs lifted off your shoulders
once the cloud that's raining
over your head disappears
the noise that you'll hear
ıs the crashing down of hollow years
she's not the kind of girl
you hear about
she'll never want another
she'll never be without
she'll give you all the signs
she'll tell you everything
then turn around and walk away
carry me to the shoreline
bury me in the sand
walk me across the water
and maybe you'll understand
once the stone
you're crawling under
ıs lifted off your shoulders
once the cloud that's raining
over your head disappears
the noise that you'll hear
ıs the crashing down of hollow years
carry me to the shoreline
bury me in the sand
walk me across the water
and maybe you'll understand
once the stone
you're crawling under
ıs lifted off your shoulders
once the cloud that's raining
over your head disappears
the noise that you'll hear
ıs the crashing down of hollow years
once the stone
you're crawling under
once the stone
you're crawling under
(the sound you'll hear,)
once the stone
(the crashing)
you're crawling under
(down of hollow years)
once the stone
you're crawling under
once the stone
you're crawling under
once the stone
you're crawling under
(the sound you'll hear, the crashing down of hollow years)
- şarkının icra edildiği konserlerde -ki genelde son şarkı olarka çalıyorlar- john petrucci'nin doğaçlama soloları ile yıkıp geçtiği eser. bu şarkı için canlı canlı atılan gitar soloları ve davul atakları birçok grubun tüm albümü boyunca yapabildiklerinin toplamıdır, bu da ilginç.
- (bkz: şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler)
- kıyı şeridine götürün beni
kumlara gömün beni
suyun etrafında yürüyün benimle
ve o zaman belki anlarsınız
ne zaman altında debelendiğiniz taşın
yükü omuzlarınızdan düşerse
ne zaman başınızın üstünde yağmur yağdıran bulut
kaybolursa ortalıktan
işte o zaman duyacağınız
sahte yıllarınızın düşüşünün gürültüsüdür...
- zamanında yaşadığınız onca telaşenin, onca acının, otun ve de bokun, belki de bir hiç uğruna olduğunu gördüğünüzde dinlemeniz gereken göz kızartan türden bir dream theater parçası.
- dream theater' ın falling into infinity albümünden süper bir şarkı.
- live at budokan versiyonunu bir kez dinledikten sonra albüm versiyonunun yüzüne bakmayacağınız şarkı.
canlı yorumunda "crashing down of hollow years" derken portnoy kırılma efekti yaratır, hastası olursunuz.
çok güzel şarkıdır, sherinian'dan fazla hazzetmesem de ona saygı duyma sebebidir.
- "budokan'da olup o atmosferde bu şarkıyı dinleyemedim ben niye yaşıyorum ki..?" diye düşündüren dream theater şaheseri..
- suya benzeyen bir parça. hatta güzel bir kumsalı olan deniz kıyısına. ama akdeniz akşamları sahili gibi değil elbette.
canlı dinlemek nasip olmuş dt hayranlarını kıskanmamak elde değil.
"carry me to the shoreline
bury me in the sand
walk me across the water
and maybe you'll understand"(iao, 15.05.2007 23:56 ~ 23:56)
- tüyleri diken diken etmekte üstüne başka şarkı tanımadığım şaheser. ayrıca neden bilmiyorum ama klipte portnoy un tellere asılma sahnesi çok hoşuma gidiyor.
- budokan versiyonunda şarkıyı dinleyen japonların parçanın kaba tabirle baba solo atılan kısımlarında tepkisiz kalmasına "yuh ulan, bizim burada atsa o soloyu, o adamı* sırtımda taşırım" şeklinde tepki veriyorum, o derece.
|