|
|
- öncelikle: (bkz: vladimir beşçasnik)
lise yıllarının edebiyat derslerinin revaşta muhabbetlerinden biridir..
malzemelerimiz:
-bir adet körpe edebiyat öğretmeni [tercihen bayan]
-bir adet sükunu esas edinmiş sınıf
-bir adet gevşek öğrenci
buna göre sözü geçen gevşek öğrenci sınıfın sus-pus olduğu bir esnada, "birkaç hafta sonra raporu alıp sıvışacak olmanın getirdiği güven"le harmanlanmış "son bi ibnelik yapmadan gitmemeliyim" duygusunun sonucunda, dünya edebiyatı kült eser ve yazarlarının aktarıldığı esnada söz isteyerek;
"hocam, rus edebiyatında besçasnik vardı bi de.. o'nun eserlerini komünist yaklaşımından ötürü mü koymuyorlar ders kitaplarına" der ve bambaşka mecralara yelken açardı..
hocanın sıkı bir futbol izleyicisi yahut daha evvel ikaz edilmiş olmaması durumunda gün şenlenir; "evet.. malesef eğitim sistemimiz böyle.. biz üniversite'de okumuştuk onu.. ne demiştiniz, besçaşnik di mi? evet.." beyanıyla muhabbet daha da koyulaşırdı..
besçasnik isminin kimi yörelerde "zübeyir baya" veya "ahmed hassan" [en risklisi budur] olarak değiştirildiği, hemen hemen aynı işlevi gerçekleştirdiği de görülmüştür..
gerek yok. [yap, et; sonra gerek yok.. tabi..]
|