hiçbir enstrüman çalmayı bilmemek  

enstrüman çalmayı az çok bilip de bunu insanların gözüne sokmaya çalışmaktan daha iyice bir durum. elinde bagetle veya sırtında gitarla ortalarda dolanan yaratıklardan daha çok prim yapılabilir bu şekilde

iyi bir dinleyici olmak ta önemlidir bazen, diyerek karşılanabilecek durumdur.
aynı zamanda içinde bulunduğum insan grubudur.

bazı enstrümanlar için çalmak kelimesi kullanılmadığından dolayı* doğal karşılanabilecek eylemdir.

sonucunda oluşmuş bir oluşum için;

(bkz: akbil grubu)

içte kalan bir uktedir.

insanın ne kadar yeteneksiz olduğunu düşünmesine sebep olabilecek durum.

einstain ı, stephan hawkings i, galileo yu, newton u, planck i, maxwell i elinde enstrüman varken hiç görmedim dedirten durumdur.

deli gibi vokal yapılıyorsa sorun olmayacak durumdur, yapılmıyorsa akdeniz akşamları seviyesine gelinmelidir, zor değildir, kasınız.

edit: tam bir hıyarmışım. enstrüman önemlidir. üzer zaman zaman tatminkar derecede çalınmadığında.

içinde bulunduğum durum; öyle ki, blok flüt bile çalamayıp, zamanında besim akkuş un gazabına uğramışlığım vardır. psikomotor becerilerin az gelişmiş olmasından kaynaklanır.

lisede müzik öğretmeninden nefret etmek dolayısıyla oluşabilecek durumdur.

flüt çalmayı öğrenmişizdir zamanında o da " la -la-sol " flüt de ne kadar enstrümandır bilinmez. zaman yoktu , önemli işler vardı derken bir müzik aleti çalmayı öğrenmeden göçer gideriz. oysa ne güzel olurdu bir saz ya da bağlama. davuluna kadar gitarına kadar hepsi kabul olurdu. ama olmadı. boş işler ile geçiriyoruz ömrümüzü , haberimiz yok.