hayatın zorluklarından bunaldığımız anlarda söylediğimiz cümlelerden biridir;sevgine karşılık bulamadığında;çok büyük olduğuna inandığın bir hata yaptığında; berbat geçen bir sene veya sınav sonunda...ama gelmişsindir dünyaya ve başına gelenler her inasanın başına gelebilecek türdendir ya eyvallah der geçersin ya da doğmamış olmayı çok isteyerek ölüme koşarsın...ölüme koşmak her babayiğitin harcı olmadığına göre ve inananlar için allah her insana kaldırabileceği yükü verdiği için yaşamaya tam gaz devam edersin.hatalarından ders çıkarıyorsan en erdemli kişi bile olabilirsin hiç doğmamış olmayı istediğin halde...
(palantir, 07.04.2005 17:13 ~ 07.11.2006 20:45) her sabah ettiğim dua...
zaten bir hiç var olmayan biri gibi yaşadığınızı fark ettiğinizde düşündüğünüz yegane şeydir. bir hiç olmayı istemek... çeşke bir yolu olsaydı. bazısı intihar et o zaman diyecek, ama istediğiniz o değildir; çaresizliğe düştüğünüzde kaçmak değil tüm hayatınızın en baştan yaşanmamış olmasıdır istenilen...
çok acı çeken bireylerin yanında, hayatının ne kadar amaçsız ve anlamsız olduğunu farkeden bireylerin de içerisinde bulunduğu durumdur. kişi, hayatın bir döngü, kendisininse bir sinekten farksız olduğunu anlayınca, yaşama gücü aldığı tüm olguların bir anda gücünü yitirdiğini görür. yaşamaktan zevk almadığı ortadadır ve hiçbir şey üretmiyordur. yaptığı çoğu şeyi, hayatını planlama veya zevk alma amacıyla değil, zamanı tüketmek için yapıyordur. ilerideki yaşamının ona hiçbir şey getirmeyeceğine inanan kişi, kaybedeceği birşeye sahip olmadığını düşünür. artık "yaşamayı çok isteyen birine, organımı bağışlayayım da birine faydam olsun", "zaten soluduğum hava bile bu dünyadan oksiyen götürüyor" tipinde düşüncelere dalınmaya başlanır. yaşamak için herhangi bir istek duyulmaz, ancak geride bırakılan insanlara (ki bunlar sadece aile bireyleridir) acı çektirilmek istenmez. çünkü kişi bilir ki, o ölse ailesi ömrünün sonuna kadar mutlak bir mutsuzluk içinde yaşayacak, hatta belki bazıları aklını yitirecektir. işte bu safhada, zaten kendini bildi bileli problemler yaşayan, mutlak huzur ve mutluluğa bir türlü erişememiş kişi, hiç doğmamış olmayı ister. böylece ne ailesi ondan haberdar olacaktır, ne o bu kadar boktan ve gereksiz bir hayat yaşayacaktır, ne de kendi varlığından haberdar olacaktır. üstelik bu durumda hayatını devam ettirme veya sonlandırma gibi bir sorumluluk içinde de olmayacaktır. bu durumda böyle bir istek duymak gayet olası bir durumdur.
dayak istemek.
