herkesten yeteneğine göre herkese ihtiyacına göre  

yeteneği olmayıp her şeyde de gözü kalanların sloganı.

insan doğasına aykırı sav. misal şimdi benim bir amcam var akli dengesi yerinde değil ve bakıma muhtaç, mevcut durumda hiç birşey üretmiyor peki biz ne yapıyoruz, hayvani bir şekilde kendisine yemek yapıyoruz, çamaşırını bulaşığını yıkıyoruz. hele benim kardeşim var asgari ücretle çalışıyo fakat yaptığı harcama asgari ücret düzeyini aşıyor, kardeşi olduğumuz için kazandıklarımızı onunla paylaşıyoruz. normal bir insan olsa kardeşini öldürürdü ya da evden kovardı. en nihayetinde herkesten yeteneğine göre herkese ihtiyacına göre gibi bir şeyi savunmak insan doğasına terstir fakat biz hayvan olduğumuz için sorun yok.

üretimin "insan için" yapıldığı bir dünya coğrafyasında herkesin ihtiyaçlarını rahatça karşılayacağını ön-gören sosyalist savlama.

genellikle insan doğası denilen "şey" ile karşı çıkılır bu görüşe.çünkü insan doğasını öne sürerek karşı çıkanlar, dünya tarihinin belirli bir tarihsel üretim formasyonunun (bkz: kapitalizm) koşulladığı "insanlık" hallerinden başka bir şey görmemişlerdir.zulümle,baskıyla,savaşlarla sömürülen bir dünyanın insanlık durumu, insanlığı, gözü dönmüş bir tüketim ve daha fazla tüketim olarak okutur.bu pencere ise öznel bir penceredir.tüketenin, sömürenin penceresi.

"herkesten yeteneğine göre herkese ihtiyacına göre" ise tüketen azınlığın değil paylaşan, yapısı gereği paylaşmak zorunda olan çoğunluğun (bkz: işçi) (bkz: emek) (bkz: sosyalizm) (bkz: komünizm) insanlık halini işaretler.bu insan doğası "farklı" bir insan doğasıdır.

insan doğası dendiğinde kast edilen "tüm insanların zorunlu olarak sahip oldukları çıkarcı doğa" değildir. insanlar bencil şekilde davranmak "zorunda" değildirler, öyle bir doğaları yoktur. fakat bu yönetilmek "zorunda" oldukları, doğalarının böyle olduğu anlamında yorumlanamaz. insan doğası dendiğinde kast edilen yönetilmeyi istememe hakkının doğal olduğudur. "bencil insan doğası diye bir şey yoktur, o yüzden şimdi geç, çalışmaya başla kardeşlerinin yararına" lafını duymamak için insanlar "istememe" haklarını bu şekilde adlandırırlar. istememe hakkı ise doğal bir haktır. şöyle bir orta yol bulalım, kimsenin doğası diye bir şey yoktur, kimse de kimseye gönüllü olarak kabul etmediği bir şeyi yaptırmaya kalkışmasın. olur mu?

"herkesten yeteneğine göre herkese ihtiyacına göre" insanların otoriter bir yönetim altında çalışması sonucu gerçekleşecek olan toplumsal uygulama değildir.toplumsal üretimin ileri aşmalarında ortaya çıkacağı düşünülen refah düzeyidir ve burada sınıflar çözülmüş, dolayısıyla sınıfsal tahakküm ilişkileri sonlanmıştır.

toplumsal üretim sisteminin bu refah düzeyini sağlayamadığı durumlarda ise (bu güne kadar dünya tarihi) üretimin zorunlu kıldığı sınıfsal kimlikler üretimi şekillendirirler.bu nedenle, "şimdi geç, çalışmaya başla kardeşlerinin yararına" önermesini "bencil insan doğası diye bir şey yoktur" ile değil, sınıfsal temelde gerekçelendirmek gerekir.kapitalist-liberal ilişkiler dünyasında çalışıp-çalışmamayı kişi hürriyetine bıraktığını iddia eden yapı, bu "özgürlükle" aslında şunu söylemektedir; "istersen çalışmayabilirsin, açlıktan ölmek senin bileceğin iş".çünkü üretim araçları kapitalizmde burjuva sınıfına aittir, emek sınıfları bu araçlar üzerinde çalışmayı reddetme hakkına sahip olsalar bile bunu yapamazlar.çünkü üretim araçlarından koparılmaları sebebiyle üretimde bulunamazlar.üretemezlerse kazanamazlar, kazanamazlarsa yaşayamazlar.

sosyalist-proleter dikta, burjuva-kapitalist diktaya benzer bir şekilde şunu söyleyecektir; "kendi başına üretim araçlarına sahip olamazsın, üretim kolektiftir"

bu durumda kişi ya devlete (proleter dikta) çalışacak yada üretimde bulunamayacaktır."git kardeşinin yararına çalış" bu anlamda seçeneksiz bir önermedir.tıpkı kapitalizmde "gel benim üretim araçlarımda, benim belirlediğim ücret üzerinden benim yararıma çalış" gibi.bunun dışında, "bu işte çalışacaksın yoksa seni öldürürüm"ü kimse savunmamaktadır.