herkes gibi  

üstad nazım hikmet ran'dan yine başucu şiiri tadında bir eser...

"gönlümle baş başa düşündüm demin
artık bir sihirsiz nefes gibisin
şimdi ta içinde bomboş kalbimin
akisleri sönen bir ses gibisin

maziye karışıp sevda yeminim
bir anda unuttum seni, eminim
kalbimde kalbine yok bile kinim
bence artık sen de herkes gibisin"

(bkz: herkes gibisin)

herkes gibisin adıyla bilinen nazım hikmet şiiri; ama şimdi bahsedeceğim selim demirdelen abimizin dut ağacı isimli albümünde şarkı olarak yorumlanan hali de herkes gibi olarak adlandırılmış. sezgi olgaç'ın vokaliyle renklendirdiği şarkı herkes gibisin'i cem karaca yorumu ile dinlemiş dostlara büyük ihtimalle garip gelecektir.

yine de bu yorumu dinleyip insanın ruhunun içine doğru yürümesinde büyük fayda görüyorum ben. öyle ki karaca yorumundaki arabesk tavır yerini çaresizliğin boşvermiş hüznüne bırakıyor, insanın kendine söyleyebileceği tüm unuttum işte yalanlarını yüzüne vuruyor.

herkes gibi'yi her dinlediğimde sorgulayamayacak kadar yoruluyorum.

"kalbimde kalbine yok bile kinim."

öldürseydin be adam!

(bkz: el gibi)
(bkz: kol gibi)