her insanın kendisini vazgeçilmez zannetmesi 

adana çık aradan

  1. insan egosunun bastırılamayan yegane ürünlerinden birisi.

    her insanda mevcut olan ben-merkezcil anlayışın bastırılmışlığı ölçüsünde dışa vurumu gerçekleşen olay.

    lakin hakikat öylesine acıdır ki, insan kendi en yakını olan anne-babasının yokluğuna/ölümüne alışabildiği ölçüde, her çeşit nesne ve kişinin yokluğuna alışmaya, zamanın büyük yardımı ile, muktedirdir. bu yönüyle de araştırma konusu olmuş bir kavramdır.
    (r feynman, 23.06.2004 23:21 ~ 23:24)


  2. (bkz. kişi kendinden bilir işi)
    (hepten aykırı, 24.06.2004 17:26)
  3. herkesin yerinin farklı olmasıyla gayet normal karşılanabilecek durumdur. aksi olsa şaşırırım...
    (gülümsün, 07.04.2005 23:41)
  4. en çok vazgeçmek istediğimizdir, en çok vazgeçemediğimiz. gerisinden bir şekilde vazgeçilir.
    (solti, 07.04.2005 23:50 ~ 23:55)
  5. (bkz: mezarlıklar vazgeçilmez insanlarla doludur)
    (hendryx, 13.12.2006 22:13)
  6. "kendisini vazgeçilmez zannetmeme derecesine erişenler insanlıktan mı çıkıyor?" sorusunu akla getiren söz öbeği.
    (yedinin yedincisi, 13.12.2006 22:22)
  7. - ayşe ben vazgeçilmezim değil mi?
    + kimsin lan sen ??!!
    (thyo, 24.01.2007 20:11 ~ 20:11)
  8. insanoğlunun en önemli ihtiyaçlarından biri olan ilginin insanoğlunda doğurduğu en kötü sonuçlardan birisi. halbuki, ilgilenilmek yerine ilgilenmeyi tercih etse bir çok kişi hayatında daha mutlu olabilir. bu hayatı boyunca yalnız yaşamayı tavsiye etmek değildir tabi ki, fakat koskoca bir topluluk içinde bazen yalnız kaldığımızı göz önüne aldığımızda pek de geçersiz bir önerme değildir.
    (banker bilo, 14.08.2007 21:10)