çükü olanın, beynide olabileceğini bilemeyen, aklı
apış arasında olan bağyanlarımızın içinde bulunduğu durum.
lise yıllarımda, henüz delikanlılığın ilk yıllarında, okul takımının antremanından çıkmış, yorgunluktan mayışmış şekilde körüklü otobüste giderken, 45-50 yaşlarında bi bağyan elinde poşetlerle önümden inmek için geçerken, otobüsün freni ile sümük gibi yere yapışmak üzereyken kolundan tutulmuş ve cevaben "siktir salak, sapık, bığğraakk" hitapları ile itin götüne sokulup, çıkarılmıştı.
aradan yıllar geçti. bir arpa boyu yol alamadan, bir sike sap olamadan aynı otobüsle evime gidip geliyorum. herhangi bir şekilde önümde sürünerek yuvarlanan, sümük gibi cama yapışan bayanları sırıtarak seyretmek ise tek hobim.