bu sabah kendi kendime söylediğim cümle. evet insanın hayatında ilkler mutlaka oluyor, olacaktır da. büyük konuşmamak lazım. hayatımda irili ufaklı çok kız arkadaşım
* oldu. kimisiyle çok iyiydim,kimisiyle çok kötü oldum. kimisi benim için uzun denecek kadar sürdü,kimisi oldukça kısa. bunlar değişken faktörlerdir. fakat benim için değişmeyen tek şey,ayrıldığım sevgiliyle,bir daha aynı ortamda biraraya gelmemekti. tesadüfen gelmişimdir,o ayrı. ama hiçbir zaman bilinçli olarak,ortak arkadaşlarımın da içinde bulunduğu bir mekanda,bir ortamda eski sevgilimle biraraya gelmedim. bugüne kadar...
arkadaşlarım bir gezi turu düzenlemişler günü birlik,ve tanıdığım sevdiğim bütün şahıslar bu grubun içinde. lakin biri daha var. o da eski sevgilim... alttan girdim,üstten çıktım ama bir türlü kendilerini ikna edemedim. tutturdular "geleceksin" diye. bi de üstüne "üzülürüz,kırılırız,küseriz" gibi duygu sömürüleri de yaptılar. yapacak birşey yoktu,kabul ettim.
arkadaşım bana "niye bu şekilde davranıyorsun,düşman mısınız siz" diye bi soru yöneltti. evet belki o şekilde bi
intiba bırakmış olabilirim insanlar üzerinde. ama bilmiyorlar ki ben sevgilimden ayrılmış olsam da kıskanırım... evet kıskanırım,göz bu,acaba aynı ortamda neler görecek?! acaba eski sevgilim başka birisinin gözlerinin içine bakacak mı?!ya da başka birisi eski hayat ortağımın gözlerine bakacak mı?! sizi bilmiyorum ama ben feci kıskanırım. ayrı da olsak da,onunla yaşadığım günler,dakikalar aklıma gelir. içime sindiremem böyle birşeyi. ama daha kötüsü,böyle bir durumda müdahale edememek. ne diyebilirim ki? "lan pezevenk sen nasıl kur yaparsın benim eski sevgilime " mi diyeyim?! olmadı dimi?! olmaz evet...
hayatımda irili ufaklı çok kız arkadaşım oldu. kimisiyle çok iyiydim,kimisiyle çok kötü oldum. kimisi benim için uzun denecek kadar sürdü,kimisi oldukça kısa. bunlar değişken faktörlerdir. fakat benim için değişmeyen tek şey vardı
* hiçbirini unutmadım!
hayatta herşeyin bir ilki vardır...