söz ve müziği bandistaya ait olan, "hocamız, ev arkadaşımız, bize müziği öğreten insana dair bir kolaj" ithafıyla ulus baker'e ithaf ettikleri şarkıdır.
sözleri de şu şekilde imiş;
her şey herkesleşiyordu,
herkes her şeyleşiyordu,
tarih durmadan yazılıyordu,
birden olanlar oldu,
bir kırmızı koltukta yatarken,
ekranda dziga vertov dönerken, psinoza mavladı birden,
şaşkınlık hâsıl oldu,
bir çapa bir votka bir ılık meltem,
kıbrıs’ta dört ceset bir baker’ken,
havariler mitler yazarken,
uyku bastırıyordu, meneviş’ten glorya’ya sokak’ta bir votka,
kadıköy evinde jacques brel çalmakta,
temmuz oldu yaz bitti hoca kalk haydi,
tayfa marquiz yolunda,
gördüğüne inanma,
gördüğüne inanma,
gördüğüne inanma,
sen!
"kıbrıs'ta dört ceset bir baker'ken" dizesinde, kanlı noel sırasında faşist eoka tarafından katledilen mürüvvet ilhan ve üç çocuğunun anlatıldığı şarkı.gördüğüne inanma.sen!
mutlu bir antalya yolculuğu sırasında otobüste güneşin doğuşunu izlemek için ve aslında çişi de geldiği için uyuyamayan ben,bi ara saat 3 buçukta kulağımda mp3 le uyuyakalmışım.bir anda gözümü açtım,böyle tren yolu geçen bi sokakta şirin evler,aha dedim kesin rüyadayım.işte tam bu anda mp3ümde bu şarkı açıldı.çok güzeldi ya.sonra anladım rüya diilmiş.baktım bir ana caddeye geldik tanıdım sonra kaç kere geçtiğim yeri.yol çalışmasından dolayı otobüs burdur dan geçiomuş.belki de o tren yolu değildi.dönüşte aynı güzellikte olmadı o yol.ama yine de bu şarkıyla o yoldan geçmek o rüya gibi anı yaşamak.bir an bile güzelleştiriosa bi şarkı ve dinledikçe o anı katlıosa en güzelidir.
