parayla birebir satın alınamıyacak duyguların varlığını savunuruz bu cümleyle. evet para bazı duygularımızı birebir satın alamaz ama o duyguların oluşumuna yol açar.
aşk: birebir satın alamazsınız aşkı, çünkü satılmaz hiçbiryerde. herhangi bir markete girip ''bana şuradan 1 platonik aşk sar '' demeyiz. ama aşık olduğumuz kişinin düzgün giyinmesi, buluşmaya gelirken elinde bir demet gül olması, mümkünse en şık lokantalara gidilmesi tercih nedenidir. sokakta ki pejmürde görünümlü şarapçıya aşık olmayız nedense.
sevgi:en basit sevgiyi ele alalım, anne/baba sevgisi. annemiz veya babamızın güler yüzlü olması, ilgilenmesi çoğu zaman yeterlidir, doğal bir sevgidir çünkü. ama istediğimiz birşey satın alınmadığında sanki o sevgiye sekte vurulur. kırılırız. akşam kapı çaldığında eli kolu dolu olarak gelen babamızı daha bir sevgiyle kucaklarız sanki.
sağlık: ülkemizdeki sağlık sistemi tamamen paraya dayalıdır. paranız varsa altı ayda bir check-up yaptırıp sağlığınızı kontrol altında tutabilirsiniz. yiyeceklerinize özen gösterme şansınız vardır paranız varsa. sağlığın başı beslenmeden geçer. paranızın yokluğu veya azlığı strese yol açar, streste hastalıklara.
mutluluk: yastığa başınızı koyduğunuzda cebinizdeki para ile ay sonunu nasıl getireceğinizi düşünmeden rahat bir uykuya dalabiliyorsanız bundan güzel mutluluk var mıdır?