korku filmlerinde arkadaşlarının tek tek kaybolmasını yeni farkeden kızın dehşet dolu haykırışı.
genellikle iki kez tekrarlanır, vurgu ikinci tekrarda etkileyicidir.
komik bir felaket filmi klişesidir.herhangi bir şekilde tehlikeye maruz kalan grup üyelerinin en tırsağı feveran içinde agresif bir şekilde "hepimiz ölüceeazz" diye hönkürür.filhakika ekipteki ilk ölenlerden biri de o olur. ne diyelim; mukadderat...
farzı misal bir genç her gün üsküdaran levente gitmek zorunda olsun.ilk rastladığı yapı karacaahmettir.'welcome to karacaahmet' yazısını gördüğünde önce bi tırsar gencimiz.iskeleye nasıl gittiğini hatırlamaz ve beşiktaşa gelir.o meydan unutturur yine öteki dünyayı ve levent yönü otobüsüne yine temiz duygularla atlar.ama zincirlikuyu mevkiinde yine bi içine kapanır bi acayip olur.zincirlikuyu mezarlığının önünden geçerken yine karamsarlık basar.o günkü işinden hayır gelmez.aslında bunun bir de dönüşü var ve günde 4 posta mezarlık gören arkadaştan da muhteşem bir performans beklenmemelidir.
genç artık ruhu yaşlı bir enkazdır.hayattan zevk alamaz ve hiç bir iş yapmadan öylece oturur.iş yapmaya ne gerek vardır ki,hepimiz bir gün öleceğizdir.
adı üstünde,genç işte.biraz daha ağır bir beyni olsa hayatın önemini anlar,hayatı daha bir dolu dolu yaşar.insanın sonunu görüyordur çünkü...hem de her değerli gün 4 posta...
- hayyııııır , kaç hayrettin abi, ne oturuyon?. hepimiz ölücez.
*ölmek değildir ömrümüzün en feci işi; müşkül budur ki ölmeden önce ölür kişi .
-sittir lan.
