hep bana  

bahsi geçen diziyi gözlerim şiş ve içimi çekerek (ağlamaktan) izlememe neden olmuş aşırı duygusal parça...

depresif zamanlarda dinlendikçe depresyonu büyüten güzel bir şarkı.

dilemmaya ait bir parçadır. nereye kadar adlı albümünlerinde yer alır.

eski bir şarkı adı. yamulmuyorsam seyyal taner söylüyordu bunu, hatta söylerken de yumruklarını sıkıp kollarını çapraz biçimde tutarak göğsüne vuruyordu klibinde.
şöyle bir nakaratı vardı hatta:
bana, bana, bana, bana, bana hep bana..

(bkz: grup dilemma)

insanı alıp uzaklara götüren, ruhtaki derin yaraları ortaya çıkaran bir şarkı.

gidenlerin ardından hissedilenleri en güzel anlatan şarkılardan biri.

öldürmeyen, süründüren şarkı

istanbul'da bulunanlara bir yolunu bulup mutlaka vapurda dinlemelerini şiddetle, hiddetle, hunharca tavsiye ettiğim şarkı.

"yüzüme vuran boğaz rüzgarı / hiç soğuk değil sensizliğinden "

...dalgalarla ben şimdi sarhoşum.

hepsi şarkısı, 2008 çıkışlı albümden.

hep bana,
hep bana!

hem vazgeçip hem seçtiklerimle yepyeni bir dünya kursam,
hem isteyip de hem yapmadığım hayallerim gerçek olsa,
evli olup, bekar kalsam,
çalışmadan zengin olsam,
çok yiyerek zayıflasam,
sevgilimden ayrılmadan,
her gün yeni aşk yaşasam!
gizli olsa, herkes bilse,
bana hep bana,
hep bana hep bana,
bana hep bana,
hep bana hep bana,

ben yine her gün kaybolsam,
kandan korkan bir doktor olsam,
aşkımı alıp dağlara çıksam,
dünya çirkin, düzelir sansam,
her şey benim, peki sen kimsin?
sıkıldı ruhum, yeni bir şey bulun!
sözleri sattım, sonra geri aldım,
bedenim büyüdü, ben çocuk kaldım.
bir gece iki gece derken her gece,
aşk zili çaldı, dedim git be!

istemeden, seçtiklerim,
ne işim var burada benim,
ben aslında jazz severim.
çok yaşasam, yaşlanmasam,
estetiksiz güzel olsam,
olgunlaşıp çocuk kalsam.
bana hep bana,
hep bana hep bana,
bana hep bana,
hep bana hep bana.

sözleri leyla tuna'ya, bestesi onno tunç'a ait olan zerrin özer şarkısı olması gerekli. tabii araya katılan hepsi grubu sözleri yok değil.

kimsenin yazmamış olması çok ilginç; ama hep bana,çemberimde gül oya'nın biriciğidir.
dinledikçe diziden sahneler akla gelir, hüzünlü biraz..

sebepsiz yere gitmedin ki sen
boşluğa koydun beni bilmeden
yüzüme vuran boğaz rüzgarı
hiç soğuk değil sensizliğimden
kendini görmek ne acı
yok olmuş hayallerin çıkmazında
anlamak çok zor değil
farkı yok aslında sonların

bana bana hep bana
ayrılıklar hep bana
gidenlerin ardından
bakakalmak hep bana

korkumdan değil güçsüzlüğümden
kaçtım her zaman geri dönmekten
kısacık yolum ne kadar uzun
dalgalarla ben şimdi sarhoşum
kaybeden bir tek ben miyim?
yok olan inancımı neyleyim
son bir kez ağla bana
gözyaşın sulara karışsın...

(bkz: açgözlülük)
(bkz: bencillik)