hazreti osman*  

islâmiyet'in 3. halifesidir. hz. ebubekir döneminde toplanmış olan kur'an-ı kerim'i çoğalttırmıştır.
not: mantık hatasını farkeden tuygun'a teşekkürler.

şehadeti kendisini arkadan bıçaklayan bir hain eliyle olmuştur.. o sırada kuran-ı kerim okumaktadır..birinci cüzün son sayfasıdır okuduğu yer..vücudundan sıçrayan kan "fe seyekfîke hümüllah" (allah sana kafidir)ayetine düşer: manidardır.

o kuran-ı kerim bugün halen topkapı sarayında sergilenmektedir..

allah*'ın üzerinden kalemi kaldırdığı kişi. peygamberimizin * damadı.

dini giri~artı oy değerlendirmesini emanete aldıktan sonra: hz osman’ın faziletini, “bir iyi söz, bir af, kendisini bir eziyet takip eden bir sadakadan hayırlıdır ve allah teala ganîdir, halimdir. (2/263)” ayetinin sırrına mashariyetini işaret eden örneği inceleyelim:

hz ali, hz fatıma’yı nikah edeceği zaman düğün masrafını karşılaması için zırhını satılmak üzere pazara göndermişti. hz osman pazardan geçerken zırhı tanıyıp dellala: “ sahibi buna ne kadar istiyor, gel parasını vereyim.” buyurdu ve evine gidip zırhı dellaldan alarak bedelini ödedi. sonra bu zırhı, yanına dörtyüz dirhem daha ilave ederek hz ali’ye gönderdi. “bu zırh senden başkasına layık değildir. bu dörtyüz dirhemi de düğününe harca ve bizi de mazur gör.” buyurdu.

hz. osman’ın sadakasından sonra eziyet etmek bir yana, davranışının bağışlanmasını talep ediyor olması…

fazilet takvimi / 17.06.2007 (bakınız: geleceğine dönülebilen bir mahluk olarak zaman)

"herkesin cennette bir dostu olacaktır. benim dostum osman'dır." demiştir efendimiz, peygamber dostu, yeryüzünün gördüğü en erdemli, en ahlaklı ikinci insan.

halife iken mühründe * "le tesbirunne ev letendemunne (ya sabredersin ya pişman olursun)" yazan yüce zat.

kendisinin cennette olduğuna kuşkumuz yok lakin ne yazık ki iyi niyetle yaptığı devlet atamaları, nepotizme yol açmış ve islamdaki bölünmeyi başlatmıştır. aleviler ali'den olanlar ise sünniler de osman yanında olanlardır denebilir.

nedeni bilinmez bir şekilde ebu bekir zamanında derlenen kur an ı yaktırıp kendisi yeniden derlemiştir. üstelik osman zamanından kalan kur an günümüze ulaşmamıştır.

bir gün peygamber efendimiz,
hazret-i Âişe validemizle evde oturuyordu. hazret-i osman dört deve yükü buğdayı
hizmetçileriyle fahri kâinata gönderdi ve hediye olduğunu bildirdi.

hizmetçileri geri gelip dediler ki, ya efendi, resulullah buğdayı muhacirine verdi.
bunun üzerine dört deve yükü daha buğday gönderdi.
resulullah onu da ensara dağıttı.
hazret-i osman dört deve yükü buğday daha gönderdi.
fahri kâinat onu da ıyali arasında taksim edip, evlerine gönderdi.
getiren hizmetçilere, (osman’a kaç deve yükü buğday getirmişlerdi?) diye sordu.
hizmetçiler, oniki yük dediler.
resulullah buyurdu ki:
(demek ki tamamını bize gönderdi. kendi için bir miktar alıkoymadı.)
mübarek ellerini kaldırıp, (ya rab! osman’ın ihsanından aciz oldum.
osman’ın mükafatından acizim ya rab. sen osman’a karşılığını ver)
diye dua etti. derhal cebrail aleyhisselam geldi ve dedi ki:
(ya resulallah! allahü teâlâ sana selam eder.
buyurur ki, biz osman’dan razı olduk.
onu cennette sana arkadaş ettik. arasat hesabını ondan kaldırdık.
sen ona mükafattan aciz isen, biz ona mükafattan aciz değiliz.)

menakıb-ı çihar-ı yârı güzin