almanya'da vize gereği giriş çıkış yaptığım seferlerden bir tanesinde
stephen king'in bu romanını bir çırpıda, son satırını da okuduktan sonra kıyafet dolabımın üstüne fırlatmıştım. hatta hiç unutmam "
çadır" kurmuştu kitap oracıkta. öylece açık ve sayfaları dolabın üst yüzeyine bakar şekilde duruyordu. hiç ellemedim de. öylece duruyor sanıyordum taa ki tekrar evdeki rafta dizili görüp ürkene kadar. elime aldım, evirdim çevirdim ve tekrar okudum. ölüm, dirilme vs. gibi konulardan tırsanların okumaması gereken bir roman.