haydar abi  

bir itü sözlük efsanesidir, zirvelerin şahıdır, piridir. kendisiyle her ne kadar tanışmak kısmet olmasa da arkadaşların anlatımı ile saygımı kazanmış, birçok sözlükçüye zirvelerde büyük faydaları dokunmuştur.

kendisi, anlatanların tasviri ile yumurta topuk ayakkabısının halen arkasına basan, sokakta racon hesabı tesbih çekmekten kaçınan, mahalle esnafının saygı duyduğu bir ağabeydir, eski kabadayı olduğu rivayet edilmektedir.

tam anlamıyla kapalıçarşı çocuğudur kendisi. çocuk dediysek her ne kadar yaş olarak şu anki sözlük ortalamasından bir 40 yaş büyük olsa da çarşı kültürü hayatına çok şey katmıştır. çapkınlığı tamamen yabancı kadınlarda uyguladığı rivayet edilir. türk bağyanlarına sarkmayı ve sarkanları sevmeyerek ''onlar bizim de bacımız'' ilkesini her zaman kendisine düstür edinmiştir. dürüstlüğünden dolayı birçok kez kandırılmasına rağmen, eski kulağı kesiklerden olduğu için hakkını sonuna kadar arayarak payını almıştır. anlatılanlara göre bir aralar zemzem suyu kaçakçılığına bulaşmış, fakat gümrükte memurlara rüşvet vermeyecek kadar dürüst olduğundan mal varlığına el konulmuştur. tüm şehremini ve çapa bu ağabeyin namını bilir.

geçenlerde bir işkembecide karşılaştığım pala bıyık rocky kılıklı ağabeydir.

birkaç gün önce geceden kalma bir şekilde masada dengemi korumaya çalışırken '' şışt dka naber kardeşim'' demesiyle kafamı arkaya döndürüp ''siz kimsiniz'' sorusuna kurmama neden olmuştur. sonrasında anlattığına bakılırsa bizim küçük eniştenin asker arkadaşıymış, beni eniştem sayesinde tanımışmış. ilginç bir adamdır kendisi, gecelerin yargıcı edasıyla işkembeciden çıkarken dolmuş durağındaki kahyaya ve birkaç şöföre el hareketiyle ''dka çevreyolu yolcusudur, tüm gelen araçları çevreyoluna yönlendireceksiniz'' demiştir. sonrasında meydana doğru karanlık havaya gidip gözlerden kaybolmuştur.

haydar abi her sözlükte bulunması gereken, nevi şahsına münhasır bir kişiliktir. kendi açımdan konuşacak olursam iki ay önce yağmurlu bir londra gecesinde, jericho semtinde bulunan oxford üniversitesi merdivenlerinde beni karşılamış ve şemsiyemin olmaması yüzünden yanında bulunan yedek şemsiyeyi bana uzatmıştır. kendisine ''ağabey burada ne işin var'' sorusuna, ''oxford bana fahri profesörlük verdi, şimdi kutlama var'' şeklinde cevaplamıştır. kendisine yazan çıtır oxford asistanlarını bana yönlendirerek keyif dolu bir hafta geçirmemi sağlamış, ingiliz publarında karizmamın doruk noktasına çıkmasına neden olmuştur. sırf bu yüzden kendisine olan saygım büyüktür. ayakta alkışlanacak bir edebi yönü vardır.