yılmaz özdilin 20.6.07 tarihli iş... yazısında küçük bir örnekle tekrardan tescillediği ;
kazım: yurtdışında ekonomi okudum, işsizim. eşim öğretmen. onun getirdiği paraya bakıyorum kaç senedir... utanç içindeyim. levent: bilkent mezunuyum, 2004'ten beri işsizim, bir mağazada tezgahtarlık bile yaptım, 500 lira maaşla... okula her sene 14 bin lira ödedim, karşılığı 500 lira... umut: kızkardeşim kimya mezunu, ilk yıl bir dersanede ücretsiz çalıştı, ikinci yıl ayda 150 lira verdiler. haftada değil, ayda 150 lira... bu yılki maaşı 250 lira! bilge: kütahya'da iktisat okudum, işsizim, elazığ'da bütün bankalara başvurdum, torpilim yok, giremiyorum. nur: güzel sanatlar'ı birincilikle bitirdim, yüksek onur belgesiyle mezun oldum, 4 yıldır işsizim. bahar: eşim itü'den uçak mühendisi, 16 aydır işsiz... mesut: oğlum, kayseri üniversitesi mezunu, askerliğini bitirdi, işsiz, amerika'ya gönderemiyorum, çünkü hem emekliyim, hem de başkaları gibi sponsor bulamıyorum!
nevin: bir yeğenim kırıkkale iktisat mezunu, işsiz... öbür yeğenim, gazi inşaat'ı bitirdi, işsiz. iskender: işsizlik azaldıysa, ben niye işsizim? o düşen oranlar niye bana isabet etmiyor? erol: dokuz eylül iktisat'ı bitirdim, anadolu üniversitesi dış ticaret'i bitirdim, işsizim... annem babam benimle hep gurur duyardı, çevremizdeki insanlar bize imrenerek bakardı. şimdi? dilek: bunu mutlaka yazın, iktisat mezunuyum, kapı kapı dolaşıp iş arıyoruz, ahlaksız, iğrenç tekliflerle karşılaşıyoruz... atıl: endüstri mühendisiyim, babamın taksisinde çalışıyorum. tibet: dokuz eylül maliye'yi bitirdim, 4 yıldır iş arıyorum, asgari ücrete bile razıyım, yok. kadir: yetiştirme yurdunda büyüdüm, trakya üniversitesi'nden anestezi teknisyesi oldum, işsizim. ailesi olanlar bile işsiz, biz ne yapacağız? besim: anadolu iktisat mezunuyum, 2002'den beri iş bulamıyorum, küçük şirketler üniversite mezunu istemiyor, büyük şirketler bizim üniversiteyi istemiyor... hüseyin: sınıf öğretmenliği mezunuyum, işsizim. nişanlım, sınıf öğretmenliği mezunu, işsiz. babası da, haklı olarak, "iş yoksa, evlilik yok" diyor. sibel: odtü kimya mezunuyum, umutsuzca iş arıyorum. aziz: gazi kamu yönetimi mezunuyum, girmediğim sınav, başvurmadığım yer kalmadı, hâlâ beklemedeyim. serdar: hacettepe mezunuyum, ankara'da olmadı, ailemin yanına mersin'e geldim, yine iş yok, yaş oldu 32...
esin: üniversite mezunu kardeşim, 2 yıldır cep harçlığıyla idare ediyor, bu durumun nasıl onur kırıcı olduğunu tahmin edebilirsiniz... emir: işletme mezunuyum, ingilizcem ana dilimden iyi ama, iş bulamıyorum, hiç aklımda yoktu, kanada'ya gidiyorum. mehtap: eşim desinatör, 2 senedir otoparkçılık yapıyor, 500 lira maaş alıyor, 70 metre evimizin kirası 400 lira, başka ne yazayım ki? ayten: hacettepe işletme mezunuyum, işim yok, kredi kartı ihtarnameleri yağıyor, umudum tükeniyor. leyla: odtü fizik'i bitirdim, 2 yıl sekreter olarak çalıştım, 4 yıldır işsizim. ruh sağlığımı korumak için ücret almadan ingilizce dersi veriyorum. seda: eğitimci ailenin kızıyım, türkiye'nin en iyi üniversitelerinin birinden matematik mezunuyum, atanmıyoruz... birçok arkadaşım psikolojik tedavi görüyor. pınar: aslında peyzaj mimarıyım, bankada iş bulmuştum, şimdi işsizim, 8 aydır. ali: yıldız teknik elektrik mühendisliği mezunuyum, işsizim. serkan: marmara iletişim'i bitirdim, askerlik görevimizi de yatmadan tamamladık, ne cemaatim var, ne de dayım, geziyorum... sibel: eskiden çocuklu aileye ev vermezlerdi... şimdi çocuğu olan kadına iş vermiyorlar. meral: iki diplomam var, ingiltere'de lisan okudum; bulabildiğim iş, sekreterlik. o da asgari ücretle. özkan: arkeoloğum, plajda cankurtaran olarak çalışıyorum, 2 ay sonra yine işsizim... turan: kamu yönetimi okudum, komiyim... komiğim manasında değil, bildiğiniz otel komisi! serpil: tarih mezunuyum, önce markette çalıştım, şimdi sekreterim... metin: kimya mezunuyum, işsizim, iş görüşmesine gidiyorum, kapıda kuyruk, en az 50 kişi başvurmuş, sizi ararız diyorlar, ne arayan var, ne soran... engin: inşaat mühendisiyim, ileri derecede ingilizce biliyorum, 3 yıldır işsizim, 3 aylığına animatör olarak iş buldum. gocunmuyorum. ama, hizmet ettiğim insanların çoğu alman ve emekli. kendi emekliliğimi hayal bile edemiyorum. yusuf: muğla işletme mezunuyum, 3 yıldır iş arıyorum, babam, "hayatta en hakiki mürşit torpildir" diyor. tufan: aslında ziraat mühendisi'yim, bir özel bankada çalıştım 5 yıl boyunca, sonra kapının önüne koydular, 2 yıldır iş arıyorum, 3 yaşında oğlum var... kayınpederin eline bakıyoruz. adamcağız kızını bana verdiğine bin pişman... kızı evlendiğine...
atatürk'ün idealist sözünün günümüz realist uyarlaması.
