|
|
- efendim hayat bu, gerçeklik kelimesinin erkek kardeşidir. erkek diyorum çünkü erkeklik de somut ve gerçek olanla ilgilidir. konuya dönelim; evet gerçeklik dedik ya, önce okul, salak bir üniversiteye girme mücadelesi vs.. derken meslek sahibi oluyorsunuz yavaş yavaş, tanıdıklar çevre ama herkes aynı. şikayetler aynı.. memleket, sevgi, dersler ve gelecek. başka konu var mı efendim? işin ciddi yanı bunlar. diğerleri de sos, baharat artık.
hep çalış, bir şeyler yap.. arada insan hayal kurar be.. işte lazım olan bu hayaller bu sözlüğe başlık uyumu adına böyle giriyor.
kurulan hayallerin dile gelmesidir hayatla ilgili abartılı istekler...
- şimdi kardeşler; kim istemez kendisine şöyle sımsıkı sarılan bir sevgiliyi. öyle en ruhsuz duygusuz diye geçinen, "huleeeyn ben kızları çerez gibi götürürüm" diyeniniz bile sonunda buna gelir. en "ben güçlü ve yalnız bir kadınım" diyeniniz de. kusura bakmayın sayın "nüfusumuzun yarısı"; erkek gözüyle yazacağım; hatta kendi hayatımdan;
sıkı gelir, geniş olur, yanlış anlamalar da affola..
insan kardeşlerim; barış manço ne ola yar ola'da anlatmış her şeyi, öyle bir sevgili işte..(bu açıdan hepinizden şanslıyım işte!!) nefesimde yaşayan sıcaklığı paylaşan, yaşam denen uykudan uyanmasını bilen yar ola.. geçin gerisini, beden falan.. yaşamdan uyanmasını bilen insan olayı bitirmiştir... düşünün ki köleniz olacak ama efendiniz aynı zamanda, toprak gibi ayağınıza serilip başınızda taç olacak..
mühendis yetişiyorum bey abiler, hanım ablalar, amma isterim öyle bir şarkı söylemek ki burdan memleketindeki sevgilinin kulağına gitsin bir o duysun, buğulu gözleri dolsun, ağzından aynı şarkı dökülsün.. öyle bir koşsam ki ona deniz suyunda batmasam, arkamdan kalan izle ismini yazsam bir de koca denizde, uzaydan bakan gerzek amerikalı astronotla rus kozmonot uçuğa dönüşse..
insan tabii bu, her şeyi ister, keşke yükümlülüğüm olan her şeyi tek kalemde hiç unutmayacak şekilde öğrenip bilsem, üstadı olsam.. alsam insanlığa en yararlı iş için kullansam, ışınlanmayı bulsam, daha sonra her fırsatta sevgilinin o cennet kokan koynuna gitsem...
sevdiklerimle sadece bir sıra boyu bahçeli evlerde beraber yaşayabilsem, etraf yeşillik olsa, ama yine her türlü teknoloji de olsa.. çıksam onların çocuklarına bir şeyler öğretsem.. beraber sürekli gülsek..
otursam sevgiliyle beraber ikimiz ayrı birer çalgı çalsak, inletsek ortalığı..
en sevdiğim şarkılarla şu gökdelenlerin camlarını indirecek kadar büyük çalsak, insanlara işlese de herkes daha iyi olsa..
kötüleri bir anda iyi yapabilsem.. düşünsenize her şey güzel olabilirdi o zaman..
geceleri rüyamda gördüğüm gibi.. sevgilinin o puslu gözlerine atlayıp içinde serin serin yüzebilsem.. koşsam öyle hızlı koşsam ki sesim benden arkada takip etse, şarkımı söyleyip geçip arkamdan sesimi bıraksam insanlara..
boğaz köprüsünden aşağı 1000 çocuğun rahat rahat eğlenebileceği bir park kursam, boğaza kaydıraklarla, iplerle, planörlerle inip çıkabilseler, zıplasınlar, atlasınlar, oynasalar, en şirin şeyleri yapsalar, su kuşu gibi orda vakit geçirseler. sırf kahkahalarından dolayı malum o şeytan devletler yıkılsa, binaları kurumuş yapraklar gibi rüzgarda dağılsa da o çocukların kafasına kar gibi düşse, eğlencelerine baharat olsa...
para mı?? o ne ki böyle bir dünyada...
bir tek uçmak olmasın.. o zaman sevgiliye koşmanın inanılmaz sıcaklığı, o rüzgarı, kalpteki titreyişi kalmaz, mesafelerin anlamı, yüksek yerden çekilen manzaranın da zevki kalmaz. keşfetmenin güzelliği olmaz..
sevgili..o hep yanında olsa.. o hep sıcaklığı, nefesi hissedilecek kadar hep yanında olsa.. beraber yaşam denen uykudan kalkıp bu güzel dünyaya baksak sürekli..
bakıyoruz da işte içinden çıkılmıyor sonuçta..
olsun be.. ne güzel oluyor ama düşününce, sabah evden çıkmak, çalışmak bile anlamlı oluyor, eğer istenirse herkes en azından art niyetten kurtulur düşüncesi, herkese bir şeyler yayılabilir düşüncesi yetiyor insana sevgilisi yetiyor..bizim özelimize sorsanız; allah ve sevgili.. siz zaten her şeye yetersiniz..
bir bebeğe bakınca onda ömür boyu güzelliklerin olabileceğini bilebilsek keşke; bu gerçek olsa..
|
