her gün iş çıkışı otobüs beklediğiniz durak gibidir. bir kere geldikten sonra dönebileceğiniz bir yer yoktur. gitmek ise işkenceli ve korkutucudur -tıklım tıklım otobüs ve trafik ölüm gibidir. zaten gideceğiniz yerde sizi bekleyen bir şey de yoktur. bu yüzden acele etmezsiniz. genç oğlanları/kızları keser, gelip gidenleri izlersiniz. zaman akar gider -bu iyi bir şey değil, ama yapacak daha iyi bir şey var mı? nihayet son otobüs geldiğinde ise macera bitmiştir. bunun olacağını biliyordunuz: artık gitmeniz gerekiyor. öyleyse mutlu bir şekilde çıkın basamakları*!
