hayat sevince güzel  

ayşeciğin tüm kasaba halkını peşine takıp meydanda dans gösterisi yaparken söylediği şarkı,şöyle ki;
bir kuşu,kelebeği,
bir taşı sevin yeter

bir türk müzikali.
deese deese*, gurbanın olam iyisinden götüsünden üç beş urba** al bana... gendim için deel emme 'handan hanım yiğenini besleme yerine gomuş' dimelerine dayanamam deese" diyerek bizi gözyaşlarına boğmuş bir zamanların iyilik meleği ayşeciğin filmi.

"dünyayı güzellik kurtaracak
bir insanı sevmekle başlayacak herşey"
alıntı.

(bkz: hayat güzeldir)

zeynep değirmencioğlu:ayşe
münir özkul:çocukların kiraz toplamasına kızan adam
semra sar:ayşe'nin teyzesi
metin serezli:semra sar'ın eski sevgilisi olan doktor
fatma belgen:ayşeciği sürekli kepaze etmek için uğraşan kız
ihsan yüce:mahallede tavla oynayan adam
ömer dönmez:ömercik
sertan acar:ayşecikten hoşlanan delikanlı
suna pekuysal:evin hizmetçisi peyker
mürüvvet sim:evin bir diğer hizmetçisi
nedret güvenç:ali'nin kibirli annesi
mualla sürer:ayşeciğin yemek götürdüğü huysuz ihtiyar

yönetmen:temel gürsu

müzikal bir filmdir.ayşecik sürekli mutlu olma oyunu oynar.mutlu olma oyunu oynamasının sebebini ise şöyle açıklar..ayşe bir uçurumun kenarında manzara izlemektedir ve bu sırada evin hizmetçisi peyker yanına gelir

peyker:ayşe hadi gidelim bak teyzen çok kızacak yemeği mutfakta yiyeceksin sonra
ayşecik:ossun ben böyle mutlu olurum...vs vs...
peyker:ay ayşe ömürsün valla herşeyden mutlu oluyorsun
ayşeçik:bu oyunu babam öğretti bana
peyker:ne oyunu
ayşecik:mutlu olma oyunu..bizim köyde bir deprem olmuştu.ölenler yaralananlar bir sürü yardım geliyordu bende o yardımlar arasından bir bebek çıkmasını çok istiyordum..derken bir gün kutunun içinden...
peyker:bebek mi çıktı
ayşeçik:hayır..koltuk değnekleri çıktı..bubam buna sevinmelisin dedi
peyker:koltuk değneklerine mi sevineymişsin?
ayşecik:he ya...o değneklere muhtaç olmadığım için sevinmeliymişim..o gün bu gündür oynarım bu oyunu..

ancak her türk filminde olduğu gibi bu filmdede kafa kurcalıyıcı,saçma bir nokta vardır.ayşeciğin gittiği partide folklör figürleri sergilemesi sonucunda aşağlanması neticesinde hırs yapıp bir kaç gün içinde gerek giyinişini,gerek konuşmasını değiştirip modern bir insan olması şaşırtıcıdır.
(bkz: böyle şeyler filmlerde olur)

türk usulü polyannacılıktır.türk sinema tarihinin en optimist filmidir.

(bkz: kendini kandırmak)

filmdeki olaylar, diyaloglar bir yana; müzikal havası veren filmin şarkılar eşliğinde tüm esnafça ve yoldan geçenlerce yapılan dans sahneleri çok şahanedir.. tekrar tekrar izler, yine gülerim

bu filmde ayşecik çok tutarsız bir karakterdir. köyden ilk geldiği zamanlar her şeye bardağın dolu felsefesini benimseyerek bakar. sonra bu kötürüm olur, her şeye isyan eder. neyse ki iyileşince trilaylayli kıvamında bu şarkıyı söyler.

filmden çarpıcı bir diyalog:

alay eden fettan, güzel, zengin, kötü kız:
-aramızda en şanslı ali galiba, baksanıza ilk o tanışmış ayşe'yle.
alay eden zengin, şehirli, yakışıklı erkek:
-ali arı gibidir, her güzel çiçekten bal almasını bilir. şimdi de yaban gülünü denemiş anlaşılan.*
ali:
-lütfen dikkatli konuş.
sevgi pıtırcığı ayşe:
-yaban gülü dedi işte fena mı...

alternatif diyalog:

ali: sus kız sen de başıma dert açacaksın benim, elin adamının lafına ne kanıyosun.
ayşe: ama yaban gülü dediydi.. ya deve tabanı deseydi.. iyi biri o..
ali: tey allahım.. çakacam suratına iki tokat, bak bakalım ondan da memnun olabiliyo musun.
ayşe: tabi memun olurum. ya beni boşasaydın daha mı iyiydi..

(bkz: iki tokat atsaydı boşanmazdık)

filmin ortalarına doğru meydanda toplanıp yapılan dans için bile seyretmeye değer bir film...

"-ıslanmış bir şapka için kavga etmeye değer mi? insanlar kavga etmemeli birbirini sevmeli. çünki: hayat sevince güzel!"

repliğiyle başlayan ve 7 dakika süren bu muhteşem dans gösterisi, meydana inip köy halkını evire çevire dövme isteği uyandırır. bu dans sırasında köy halkı göbek atar, bale yapar, horon teper, o dönemin disko danslarından kesitler sunar. sonlarına doğru erkeklerin birdirbir oynaması ve revülere yakışır bir finalle son bulur.

bu arada çorbadan kıl çıktığında kızılmaması, et çiğ diye üzülünmemesi gerektiğine dair çok güzel mesajlar da verilir.

her şey bir yana yönetmen bu sahneyi çekerken ne düşünmüştür, oyuncular "bir dakika ya; biz burda salak salak dans ediyoruz ama bir mantığı var mı bunun?" diye sormamışmıdır, hala merak ederim...

o muhteşem dans ziyafeti için: http://www.youtube.com/...

hayat sevince güzel iken sevdiğine kavuşamamak, kavuşmaya çalışsan da onun sana kavuşma çabasını herhangi bir neden den dolayı gösterememesidir...arabesklerin mümkün olduğunca ortadan kaldırılmasına çalışılması gerkemektedir...cesur davranmak zafere götürecektir....kavuşmanın tek şartı budur...

ayşecik diye hafızalarımıza kazınan şirin yüzlü,küçük elli,ince belli kızımızın mahallenin göbekli manavıyla,kasabıyla,velediyle,yaşlı teyzelerle,amcalarla değişik bi kareografi sergilediği filmdir.
(bkz: bir film izledim,hayatım değişti)

(bkz: turkish polyanna)