hayat kısa  

çoğu klişe gibi bu da önce boş gelir, o kadar derdin tasanın ortasında, "kısa mısa, bu aralar pek zor" dersiniz karşılık olarak. ve fekat bunların akıldan gectiği o minicik an bile geçmiş, boşluğun derinliklerinde kaybolmuştur çoktan. giden an gelmez geri. sürekli dolar avuçlarınıza, ve aynı anda kayar minik taneler, mutlu taneler, hüzünlü taneler, bazen "herşeyden vazgecme" taneleri, bazen "bugün herşey harika olsun" taneleri..rengarenk, bazen pek bi masum, ama yalvarsanız da "tekrar" geri gelmeyecek bir yığın an, anı, his bulutu.. fotoğraflar, günlükler hatta bazen sözlükler sırf o an'lardan boyumuzun yettiği kadarının karikatürlerini çizmek içindir aslında. bi yerlerde izleri olsun en azından diyedir. gurur duyulası izler bırakılması dileğiyle..dir. zira hayat kısa ve çok da yaşanasıdır.

(bkz. hayat kısa, ölüm ani)

cep telefonumun açılış mesajı

an itibariyle kanaltürk'de sonuçları yayınlanan, kısa film yarışması.
ayrıntılar için burdan buyrun:

http://www.benimsinemalarim.com/...

hayat kısa, ölüm ani, bi kere versen nolur yaniii.

kırgınlıklara, kızgınlıklara, gereksiz tartışmalarla birbirini yıpratmaya değmeyecek kadar kısa olan hayatın anlatımıdır.

çok sevdiğiniz ama küs olduğunuz birinin ani ölümüyle, size kırgın öldüğünü bilmenin vicdan azabıyla daha da iyi anlaşılır hayatın ne denli kısa olduğu.. aklınız başınıza gelir de; hep yarın ölecekmiş gibi kimseyi üzmemeye, ama hiç ölmeyecekmiş gibi de mutlu yaşamaya başlarsınız.

yanıbaşınızda,elleri yumuk yumuk bir bebek doğduğunda, zamanın ne kadar hızlı geçtiğini, hayatın aslında ne kadar kısa ve değerli olduğunu anlarsınız.bir zamanlar siz de öyleydiniz,küçücüktünüz,düşer koşar dizlerinizi kanatırdınız.yara bantlarını her tarafınıza yapıştırırdınız.ve şimdi kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan koskoca bir genç oldunuz.ne çocukluklar kaldı,ne o yumuk eller,ne yaralı dizler...hayat kısa.keşkelere yer bırakmamak için dolu dolu yaşamak lazım...

(bkz: önemli olan boyu değil işlevi)*

anlaşılması için yüzümüze bir tokat gibi çarpılması gereken gerçeklik.
o zaman anlarsın ki her şey ne denli boş ve ne denli anlamsızdır ölüm karşısında...
oysa yiten yitmiştir artık.

umut verici, neşeli bir söz değildir kanımca.

bir sene boyunca üniversite üniversite gezip tez okumak, kütüphanelerde kaybolmak isterdim. sadece bunu yapmak. bir sene uzun bir zaman. 26’ysan 27 olup intiharı düşüneceksin, 34 ve gençsen 35 ve yolun yarısında olacaksın. hayat kısa, hayat kısa. hiçbir şeye zaman yok.

sağ omzunun üzerinden gözlerime bakıp gülümsedin. tek bir kare var aklımda sana dair, ne sen beni tanıyorsun ne de ben seni. belki rastlaşmayız. hayat kısa.

“iyi değilim dostlar” da diyemiyorum artık. iyi değilim dostum, biz kaldık sona. ben mutluluğuna sevindim hep, sen benim için üzüldün. hep sıktım canını. sağol dostum, varol. buradan benimkinden yak. hayat kısa.

akşam vakti dışarı çıkacağım, çorabımı giyiyorum. kafamı kaldırıp pencereden gelen güneşe bakıyorum. bir aydınlanma anı? bir klişesin ve eski moda bir insansın. kendi kuyruğunu kovalamak marifet değil. bu yüzden bir tane tutarlı fikrin yok. bir karmaşasın. sıfırdan başlamaya zaman yok. yakında öleceksin. hayat kısa.

itiraf edeyim ki artık kış da eskisi kadar heyecan verici değil.

ışınla beni skati.

hakikatin ta kendisi olan söz. zira sonsuza kıyaslandığında bir andır hayat. derler ya dün yaşandı, yarın meçhul, hayat bu andan ibaret diye. bu manada da doğrudur elbet. herşey bir yana zaten kısa olan bu hayatı bir de boş beleş işlerle, laga lugayla, bihter behlül geyikleriyle ha bir de sözlüğe giri yazmakla geçiriyoruz. hepimizin amına koyim..

(bkz: ars longa vita brevis)

...''ben'' diye bağırdım bütün gücümle. sonra adımı tekrarladım bütün gücümle birkaç kere. ben buralarda gizli bir mezhebin kurbanı olarak bir saksı çiçeği gibi kuruyup gidiyorum. ben çiçeklere bakmasını bilmediğim gibi kendime bakmasını da bilmiyorum. ben yalnızlığı istemekle suçlanıp yalnızlığa mahkum edildim. bu karara bütün gücümle muhalefet ediyorum. ben yalnızlığa dayanamıyorum, insanların arasında olmak istiyorum. insanların düşmanlara da ihtiyacı vardır. (dostlarının değerini bilmek için). yeni bilgiler öğrenmek bir yana, eski bildiklerimi de unutmaya başladım. düşüncelerimin doğruluğunu ölçmekten yoksun kaldım artık. kimsenin gözünde anlattıklarımın yansımasını göremiyorum artık? yenildiğimi kabul ediyorum...

oğuz atay

hayat kısa degmez bir kıza dıye bır laf vardı o geldı aklıma...

insanın yasadıgı olaylar dogrultusunda aslında hıcbırsey ıcın uzulmemesı gerektıgını anlamasını saglayan durum...
hayat kısa sevmek zamanı sımdı...

"senle yaşadığım bir gün
bir ömür,
senle yaşadığım ömür,
hayat kısa."