hayatından çıkarmak  

programdan ilk değeri atanmamış, kullanılmayan değişkenleri silmektir. bellekte boşa yer kaplar.

mesela 6 yıllık bir ilişkiden sonra gardrobunuzdan, odanıza, kitaplarınıza her şeyinizi sevabına dağıtmanızla kolaylaşabilecek eylemdir. muhtemelen hepsinde onun izi vardır çünkü.hem ne de olsa gözden uzak olan gönülden de uzak olur.

bir kişiye verilecek en güzel cezalardan biridir hayatından çıkarmak. ona ait her şeyi silmek, yok etmek. bundan sonra, hayatınızın geri kalanında ona ait bir şey bırakmamak. haketmeyene verilecek en cezadır. haketmiyorsa çıkarın gitsin. varlığıyla neşe katmayanın yokluğuda koymaz.

3. boyutunu yok etmektir.öyle ki kimisi için 2 bile çoktur.ve an gelir boyutsuz kalır, sonsuzda kaybolur.

bana kalırsa hayat geçmiş ve gelecektin ibarettir.yani birini yada herhangi birşeyi insan, hiçbir zaman tamamen hayatından çıkaramaz.evet geleceğinden çıkarır,yaşadığı andan çıkarır ama geçmiş nasıl silinebilir ki.geçmişten nasıl çıkarılır?hayattan çıkarmak... kulağa hoş geliyor.keşke gerçekten de yapılabilse.

zordur. bazen istesek de yapamayız. gitme vakti geldiğinde, limandan demir aldığınızda, bilirsiniz; sesler, kokular, görüntüler, kelimeler, mektuplar, dokunuşlar sizinle gelecek. birbirinizin hayatından çıktıktan sonra bile, nereye giderseniz gidin hayatınızdan çıkarmak istediğiniz şey, siz uğraştıkça daha çok hayatınıza girecek, hem de o kadar girecek ki, onunla yeniden bir bütün olacaksınız.

... ben çok isterdim, seni hayatımdan çıkartabilmeyi. o zaman bu satırları yazarken gözlerim dolmazdı. işte şimdi benden kilometrelerce, ülkelerce ötedesin ve birbirimizin hayatında değiliz, tıpkı istediğin gibi. ama sana soruyorum, eğer benim hayatımda değilsen, neden seni aramak için böylesine deliriyorum, neden hala seni düşünmek canımı acıtıyor, neden burda değil de şuan senin yanında olmak o yaşadığın müthiş heyecanı paylaşamak istiyorum. madem sen hayatımda değilsin, bu lanet olası dünya neden beni yutacakmış gibi geliyor bana. ya allah aşkına söyle, çıkmış mı olduk biz birbirimizin hayatından, tüm bunları düşünün sadece ben miyim? kafanı yastığa koyduğunda sen de düşünmüyor musun, acaba bu kız bugün beni düşündü mü, o da beni özledi mi diye? bu mu birbirimizin hayatında olmamak?

biliyor musun sen beni hayatından çıkarmadın, sen beni bu hayatın içinden çıkardın, ruhumu söküp aldın; ellerine sağlık....

(bkz: eternal sunshine of the spotless mind)

(bkz: sil baştan)

önemli olan o kişiyi hayatınızdan çıkarmak değil, aklınızdan ve içinizden çıkarıp atmaktır. bir insanı istediğiniz kadar sildim diyin, bitti diyin, asla olmaz, dönüşü yok deyin..hatta bir sürede bu söylediğiniz yalana kendiniz bile inanın ki genelde hep inanıyoruz. istediğimiz zamana kadar buna inanmaya ve kendimizi kandırmaya devam ediyoruz. dünyanın diğer ucunada gidilse, aradan senelerde geçse, telefonlarda silinse bu hiç birşey ifade etmez ki. insan istemediği sürece ve zaman akıp geçmedikçe herşey daha dün gün gibi akıllarda yerini almaya devam eder. zaman bile bir çoğunu alıp götürse bile yani en azından kanayan yaranızı durdursa bile izleri tamamen yok etmiyor. bu yüzden birini veya birilerini hayatınızdan çıkarma kararını alma seçimini her ne kadar biz yapsakta aklımızı ve içimizden geçenleri kontrol etmek bu kadar mümkün olmuyor. sevmediğin birini hayatından çıkarmazsın çünkü o zaten senin hayatının bir parçası değildir. ama sevdiğin bir insanı istediğin kadar hayatından çıkardım de bu hiçte gözüktüğü yada söylendiği gibi kolay olmuyor. aradan yıllar bile geçse dahi; siz birgün yolda yürürken çalan bir şarkı, geçilen bir mekan, sarf edilen bir söz bile size bir çok şeyi hatırlatmaya ve hayatınıza tekrardan bir iki dakikalık bile olsa sokmaya yeter o kişiyi; eskisi gibi üzülmesenizde dudaklarınızda bir tebessüm, kalbinizde hafif bir burukluk yada onu hatırlamaya dair bir sevinç bırakır geride..

sizi çarpıp, hayatınızı durmaksızın ikilere, üçlere,... bölen bilhassa eski sevgili insanlarına yapılabilecek
en güzel 5 hareketten birincisidir. diğer dört hareket için :
(bkz: dönüşüm muhteşem olacak)

dört işlem kolaylığındadır. ama mantığı, bir türlü matematiksel kurallara uymaz. bir hayattan, çoğu zaman, onlarca hayat, kırılmışlıklar kesiğinden sızan kan gibi akıp gider. yanılgıyla başlayan ilişkiler ise, idam sehpasına çıkıp karşılıklı iplerini çekmeye mecbur, ucube, iki insanın saçmalıklarından öteye gitmez.
gece yarısı kabusunun ortasında, nefesinizi içlerine çekip sizi kan ter içinde uyandırıyorlarsa, gitmelerine izin verememişsinizdir, hala daha. şehir efsanelerindeki karakterler gibi bir de gurur yaparsanız üstüne, defoldular, derseniz, işte o andan itibaren, kemirgen iç çelişkiler ve hesaplaşmalar başlar. siz, onları zamanında da düşünmüştünüz. ya onlar? onlar, sizi, anne karnındaki cenin gibi, daha doğmasına çok varken, kanlı et yumağı yapıp, fırlatıp atmamışlar mıydı, hayatlarından?!
siz de kibir sıkınmışsınız, her yerinize. ayrıca, kokunuz da midemi bulandırıyor artık. ağlamayı, güçsüzlük sayan ahmak bilgelerden hiçbir farkınız yok.
iki elmadan bir elma çıkarırsınız. ya bir hayattan, onlarca insan nasıl çıkarılır, nasıl yalnız bırakılırız?
hayattan çıkmak, iki kıta arasındaki kesin çizgiyi geçmek olmalı, sizlerin gözünde. öyle bir zamandayız ki, beynimiz o kadar kusursuz saçmalayabiliyor ki, hala daha elimizde çıkan siğili kesip atar gibi, çıkarma işlemi yapar gibi hayatımızdan insan çıkartabileceğimize inanıyoruz. sokak başları sizin değil, yollar, caddeler, …. çıkartıldığınız ve çıkarttığınız diğerleriyle yaşanmışlıklar koyuyor, her taraf. ince ince geçmişte dinlenilen müzikler geliyor, kulağınıza...lanet bir hayalet, derinizin üstüne dişini geçirmiş kene gibiler şimdi. çıkıp gittiler! evet… ama dışarıdan, hayatınızı daha çok boka sarmanız için ellerinden geleni yapıyorlar, hala..
hala daha kol geziyorlar, gri bulutlar diyarı odanızda…
hala daha, hayatınızdan insan çıkardığınıza, inanabiliyor musunuz?

şahane bir aktivite. hayat benim hayatım, özel hayatım. yanılmış olabilirim. bana sıkıntı veren birini hayatıma sokmuş olabilirim. çıkarmayıp napacaktım.? olacakları bile bile enerjimi, sinerjimi, zamanımı harcayamazdım. yoluma devam ederim şimdi evet. ha hala toplarsam öyle malları olmasın zaten bi hayatım. çıkarmayıp napacaktım?

'ama sen tek bir kişi değilsiniz, göt gibi üstünüze alınmayın.' derim, olurda burda birine rastlar, kimliğim deşifre olursa; sözlükte ona buna atıp tutmaktan az birşey yatar çıkar, varsa kefaletini öderim.

hepinizi öperim.evet.

bazılarımızın çok uzun süreden sonra gerçekleştirebildiği temizlik. sevgin de büyükse, gurur falan tanımazsın. o, hayatından çıkarır, sen girersin, o çıkarır, sen girersin. ee artık, yirminci kez çıkarılınca, "girmeyeyim artık bari" diyor insan. otomatikman çıkmış oluyorsun. zahmetsiz işte, ne güzel. ben girmeyince, ben de çıkartmış oluyorum haliyle. biraz yüzsüzce ve değişik bir çıkış ama ne yapalım, oldu artık.

şimdi "gir" dese girmem, o ayrı. buyursun gelsin, hayatından çıkartmak nasıl bir şeymiş, görsün. ben de göreyim tabii. nasıl bir güçtür, merak ettim lan.