hayatın save edilebilmesi  

yapılacak bir format ile bunaklık devresine geçişin mümkün olacağı teknoloji fiyaskosu

save dosyasının büyüklüğünün kaç gb olacağını ve dosyanın nerede saklanacağını merak ettiren ütopik durum.

"insanın acı hafızası yoktur.",denmiş.kaydedilmesin, en güzeli.

(bkz. hayat oyununun hile kodları)

hayat save edilebilseydi bile diablo 1 deki gibi olurdu; en kardaki zamanda yapılmış akıllıca bir yedekleme ile ileride gelebilecek kötülükler her daim engellenebilir. engellenemese bile gerçek hayatta azaltılabilir gazap. save etmektense reloaded yaşamak en güzelidir hayatı; teoride mümkünse pratikte elbet gerçekleşecektir bu ütopya, elbet birgün öğreneceğiz gereken yerde load/save yapmayı.

save dosyalarının birkaçının isimleri muhtemelen şöyle olurdu:
save 9001, mat finali öncesi son akşam
save 9084, şebnem'den ayrıldıktan 1 dk. sonra
...
neticede, hayatın savei dahi olsa, biz gene saveleri iş işten geçer, öyle yapardık.

(bkz. beko)
(bkz. hayal gücü sınır tanımaz)

(bkz. joker hakkı)

japonların er geç icad edeceği yaşam geri kazanma teknolojisi.

save pointlerinin üniversite girişlerine yerleştirilmesini talep ediceğim uygulama...

biyografi ile oluşan durum*

hadi oldu diyelim.peki ben şimdi zamanın taaaaaaaa bilmem neresine bazı işleri düzeltmek üzere geri döndüm.benim çevremde olan tüm herşey sil baştan değiştiğine göre o zaman her insan bir load yaptığında dünya (hatta aklımızın alamayacağı kadar fazlası) resetlenecektir. ee her önüne gelen "ulan, şimdi aldık sayıları,geri dönelim de bi sayısal oynayalım derse" daha gözümüzü açamadan reset olur durur buralar.herkes için ayrı bir z: diski açılırsa ancak bu sorun kalkar ki o zaman da jupiteri harddisk niyetine kullanmak lazım.

inişli çıkışlı hayatlar yaşayanların kesinlikle öğrenmesi gereken davranış. zira kişi, bir şeyler için uğraşıp, didinip, bir noktaya geldikten sonra, bütün herşeyi bırakıp başladığı noktaya geri dönme eyilimindeyse ve hayatı bu döngü içinde devam ediyorsa, belirli noktalarda save etmek bir çok şeyi kurtabilir. en azından daha önce yaptığı güzel şeyleri görüp, hayata tekrar devam edebilmek için.

olsaydı cm oynar gibi olurdu herhalde. en önmeli maçtan önce save edilir bi güzel istenilen skor alınamayınca quit game ardında da load game yapılır bir kaç denemeden sonra kesin başarı yakalanır.
hayatta böyle olurdu, hatalardan dönme şansı olurdu insanın, keşkelerle yaşamak zorunda kalmazdı.
craig david'in seven days adlı parçasının klibi aklına geliyor insanın, çok güzel bir örnektir.

keşke olsa eskilerden bir bölümü tekrar oynasak. *

ilgili icad şöyle olurdu herhalde ;

(bkz: lifesaver)

(bkz: hayatı bitlerle kısıtlamak)

open olmadıkça save neye yarar diye düşünüp vazgeçebileceğim düşünce

(bkz: open previously saved life)

butterfly effect adlı filmde işlenmeye çalışılmış konu. başta kulağa hoş gelse de ileri de durumun boka saracağı neredeyse kesindir. hayatın save edilebilmesi durumunda, load ettikten sonra tüm bireyler hayata tekrar o zamandan mı başlayacaklardır? eğer böyle olacaksa her load etmek isteyen birey zamanla zırt pırt oynayacak mıdır? diyelim ki sadece isteyen birey belirli bir zaman dilimi öncesine gidiyor, peki o zaman 12 maymundaki gibi dejavular, bir takım geçmiş-gelecek problemleri yaşanacak mıdır? yaşanmış olunan olaylardan ders almak mümkün müdür, şayet değilse o zaman yaşamda level atlamak oldukça güç olur, bu durumda ölene kadar aynı levelda farklı hayatlar mı yaşaycağız? heyecan verici, fakat bu özelliğinden çok, ürkütücü bir düşüncedir bu.

öss de 1. olana kadar össye girer,max payne'deki gibi ölmeden önceki anı save edip hayata geri döner,sevdiğimiz insana doğru lafı edene kadar o anı geri getirirdik.sonuçta hatalarımızdan bişey öğrenmemize gerek kalmazdı,nasılsa başa dönme şansımız var derdik.

load "yasam backup" (enter)

press play on tape...

şeklinde commodore 64 de de save edilip yüklenebilecek ütopya.

lakin şöyle bir durum vardır , yaşam backupları c-64 kasetlerine kaydedilse , yasam backuplarını yükleyene kadar ölür insan.

(bkz: olmuyor be kazım)

diyelim ki gerçekleşti, ne olacak? sonunda yine geri dönüşüm kutusuna gönderilmeyecek mi her şey? ya da formata gerek kalmadan mı devam edeceğiz yaşamaya?

hayatın değil de bazı anların save edilmesi daha mantıklı.

(bkz: impossible is nothing)
(bkz: adidas)

(bkz: hayat kurtarmak)