|
|
- kimi zaman da sosyal yaşamda aradığını bulamamış, hayal kırıklıklarından herşeyin arapsaçına dönmesinden kurtuluşu işte bulmuş kişiler.
- iş haricindeki her türlü ortamda bir şekilde iş muhabbeti yapabilen, ortamda, cafede, barda, sinemada dahi iş hakkında konuşabilme becerisi gösterebilen insanlardır, diye düşünüyorum ben.
yoksa;
"aman tüm gün işte, hiç benimle ilgilenmiyor"
"işinden yüzüme bile bakmıyor"
gibi komik ve gereksiz kıskançlıkları yapan insanlar da ekonomik özgürlüğün ne demek olduğunu, paranın nasıl kazanılıp nasıl değerlendirilmesi gerektiğini bilmeyen/bilemeyen insanlardır
diye de düşünüyorum ben.
- genelde ticaretle uğraşan ya da büyük şirketlerde yükselmek için uğraşan kişilerdir.hiçbir zaman devlet memurları için kullanamayacağım sıfattır.milletvekilleri hariç tabi.onların da hayatlarının hangi "iş" olduğu zaten malum.
- (bkz: işkolik)
- hayatlarında alternatif diye nitelendirilebilecek bir şeyleri olmayan insanlardır bunlar. yalnız ve mutsuzdurlar. bir yerden sonra başarı onlar için rutin olur ve gece yatağa girdiklerinde tanrıdan tek diledikleri birazcık şefkattir.
|