hayallerin gerçeklerden daha güzel olması  

doğruluğu ve yanlışlığı sorgulanacak bir kuramdır aslında bu olay pek çok seferde insanın başına gelen umut edilen olayların sonucunda karşınıza çıkıverir aniden, birden ümitsizliğe düşer ahh be canım ahh be güzelim böylemi olmalıydı dersiniz içinizden tepki keskin bıçak ile aniden elinizi kesmeniz gibi anlık olur.

beğenerek okuduğunuz bir kitabın filmi beyaz perdeye yeni gelmiştir kitabı okurken kafanızda canlandırdığınız karakterler şimdi tam karşınızda olucak ve sizin için canlı bir performans sergileyeceklerdir, ama oda ne birde bakarsınız ki kafanızda canlandırdığınız ana karakter filmde öyle bir tip olmuştur ki katlanılmaz olmuştur film "lan get bu ne böyle" diye içinizden geçirir, belkide ilerde tipi kurtaracak performans beklersiniz ki o da gerçekleşmez ise hepten moka sararsınız "bumuydu yahu, çeşke gelmeseydim filme, neden izledimki" diye iç geçirirken bahsettiğimiz keskin bıçak yarası acısını hissedersiniz.

olayı başka bir açıdan irdeleyecek olursak belki çok daha acı sonuçlara varılabilir. misal aşık olup da söyleyememek gibi bir başlığın altında tanımlanmaya çalışılan bir durumda aşık kişinin gözlerininde bir hayal perdesi vardır. sevdiği kadına yada erkeğe öyle bir kaptırmıştırki kendisini ulaşamadığı gerçek arzuları ve istekleri sadece hayallerinde bulabiliyordur.* kah gel zaman git zaman hayallerinde büyüttüğü bu aşk hikayesi bir gün olurda gerçeğe dönüşürse ve sevdiği ile hayal ettiği gibi hayatı paylaşamaz ise işte o zaman durum çok daha yıkıcı olmaktadır çünkü karşılıklı aynı hayaller yoktur, bunun yerine farklı hayallere ulaşmak isteyen iki kişi vardır ki zaten aralarındaki ilişki pamuk ipliğine bağlanmıştır, hal böyle olunca elbet ayrılık, gözyaşı ve hayal yıkımı zaten kaçınılmaz olmuştur ve kişinin kurduğu hayaller ne yazık ki gerçeklerden çok daha güzel olur ve bu belki o insanın aşkını söylemesine bir engel taşımaktadır ve elindeki hayallere leke sürülmesini istemez.

yıllar boyunca üniversite sınavına çalıştı insanlarımız, o sınavdan geçen her öğrencinin bir hayalidir üniversite kapısından içeriye girmek o sıcak muhabbete katılmak, reklamlarda gösterilen çimlere pervasızca uzanmak, arkadaşlarıyla gezip tozmak, elbet bir gün çalışmanın ve çürüttüğü dirseklerin hediyesi olarak o üniversite kapısından girecektir kahramanımız, ama önünde çok daha zorlu bir yokuş vardır. ahh... hele birde özel üniversiteyi burslu kazanmışsa hele tüm bunların üstüne birde mühendislik okuyacaksa kahramanımız işi çok zordur, gezip tozmayı bırakalım bir kenara o çimlerde uzanmak ancak kitaplarıyla ve hesap makinesiyle olucaktır, ama o kadar da iç karartmıyalım elbet ona yardım edecek arkadaşları olacaktır, elinden tutacaklardır ama ne yazık ki kurduğu hayallere pekde ulaşamayacaktır.

demek istemem şu değildir elbette "kimse hayal kurmasın gerçekçi olun" hayal kurmak insanın yaratıcılığının düşünsel boyutunun bir parçasıdır. hayal kurmadan gelişimini tamamlayamaz zaten insan ama ulaşılması mümkün olmayan hayaller ne yazık ki gerçeklerden çok daha güzel olucaktır, ama insan niteliği babında gerçek bir kavram olduğundan herzaman ulaşabileceği hayalleri zorlamalı ki hayal ettiklerinden daha iyilerini yapabilsin.

insan hayalleriyle kusursuz bi dünya yaratır. bu dünyada sınavı o yapar ve kendini o sınavda kayırtır. ancak gerçek dünya sınavı kendisi yapmaz, sınava girer. bundan dolayı hayaller güzeldir çünkü siz yönetirsiniz..

"bütün bunlar düş"

gerek ne yana düşer usta, hayal(t) ne yana?

hayalleri güzel yapan detaylar; zaten onların gerçek olmaması veya gerçekleşemeyecek olmasıdır.

hayaller, kimsenin giriş alanının olmadığı, tüm faktörleri sizin yönetebildiğiniz ve istediğiniz anda istediğiniz şekilde bükebildiğiniz şeyler olduğundan, sizin yarattığınız durumlar haliyle herkesin ve herşeyin yarattığı durumdan elbet iyi olacaktır, ancak bu ayrım yapılamadığı zaman daima hayatta hüzün ve burukluk olacaktır.

burada kendimden örnek vererek devam edeyim.hayatımda belki de 5 sene önce hiçbirşey yoktu, sıradan biriydim. lise yıllarında sıradan geçen günlerimde ne zaman yatağa uzanır ve kendi başıma kalsam en keyif aldığım şey hayallerimdi. odtü'de prestijli bir bölümde okumak, okurken en sevdiğim ve çokça duyduğum ülke ispanya'ya gitmek, gittiğim zamanda özleyeceğim güzel ve akıllı bir kızarkadaşım ve de okurken elde edeceğim yüksek notlar, katılacağım ve duyduğum popüler klüpler, yeni imajım...

bir insana anlattığınızda bunları gerçekten imkansız gibi görülen ve tiye vurulacak şeylerdi. ama güzellerdi, ve o hayallerimde yaratıığım herşeye ulaşmam gerekirdi.

ve aradan ben şöyle bir bakınca 5 sene geçmiş.ve hayat hayallerimi gerçekleştirmeme fırsat verdi. evet, şu an odtüde okuyorum, kazandım ama hayalimdeki o bulutların bölümünde hiç zevk almadığımı, sınav proje quiz üçgeninde hiç de insancıl olmayan bir rekabette kendimi buldum. evet, ispanya'ya gittim, ama o hayalimdeki insanların dolaştığı, fiesta ve flamenko vatanını, boğaların koşturmasını asla hissedemedim. evet, gerçekten akıllı ve güzel bir kız arkadaşım da oldu, ama böyle bir insanın karmaşıklığı, sorunları ve kompleksleri, hayallerimdeki uyumlu , ve belki de evliliğe kadar gidecek bir ilişkiyi göremedim, onun sorunlarında ben boğulduğumu gördüm, ayrıldık. evet, düzenli çalıştım ve şu an şeref öğrencisiyim, ama sadece bu şeref öğrenciliği aslında iş hayatında pek birşey katmadğını, zamanımı çaldığını ve kuru bir belgeden başka birşey olmadığını gördüm. o bahsedilen popüler klüpleri de gördüm, ama aslında hayalimdeki aktivitelerden çok, topluluk üyelerinin entrikalarını ve başkanların ihtiraslarına şahit oldum. aynada baktığım beni,sakalımı ve saçımı çok sevebilirdim belki 5 sene önce, ama şimdi aynada sıradan bir yüzden başka birşey bulamadım.

bu kadar şeyi neden anlattığımı anladınız sanırım. hayalleri insanlar sadece kendisi için kurduğundan ve gerçekler herkesin ve herşeyin gerçeği olduğundan mutlak surette farklı oluyor ve, tümüyle kavuşsanız da bir müddet sonra siz umursamamaya başlıyorsunuz. evet biliyorum, insanoğlu nankörlüğü işte, şu boktan huy, ama olay bu.

uzun zamandır kurulan düşlerin gerçekleştiği anda hiçbir biçimde mutlu olamayan insanların yaşayabileceği durum.
çok bekleriz, olur, istediğimiz herşey olur, düşlediğimiz gibi yaşarız belki, ama her zaman daha fazlasını isteriz.
önlemek için en ufak sevinçlerden mutluluk yaratmaya alıştırmalıyız kendimizi belki.

hayal işte sadece senin kimselerin dokunamayacağı,değiştiremeyeceği unsurları içinde barındıran sonsuzluk elemanlarından sadece biri.oysa gerçeklik öyle mi herseyin bir başlangıcı olduğu gibi bir de sonu var ne kadar inkar edilse de.bişeyleri inşa etmeye başladın dakika bir gol bir hoop biri geldi çoktan tuzla buz etti..gerçek dünyaya hoşgeldin.geri dönmek çok zor..beyninin içindekilerse sadece senin tepe tepe kullan.

ahmet haşim'in bir sözü vardır:
"hiçbir çehre hayalde göründüğü kadar hakikatte güzel değildir."
hayallerin gerçeklerden daha güzel olmasını yeterince açıklıyor bence.

gerçeğe dönüşme ihtimalini düşünebildiğimiz hayaller daha güzeldir sadece gerçeklerden.

gerçekler güzelleştikçe hayallerin sapıtık bir hızla büyümesinden dolayı, gerçekleşen hayalleri görmemezlikten gelip, olmasına izin verdiğimiz durum.

insanın günlük yaşamında yapamayacağı, yapsa da kendine yakışmayacak şeyleri hayal etmesi durumudur. olamadıklarını olur, diyemediklerini der, öpemediklerini öper. yoksa niye hayal etsin ki lan?duman der: hayal ettiklerim bana yakışmasın.

hayal ve gerçek...eğer ikisine de farklı bir isim verilmişse zaten biri diğerine dönüşemez.hayal,gerçeği tüm çirkinliklerini görmeden yaşamaya çalışmaktır aslında...bir gözlük

hayaller henüz hayatla kirlenmemiştir, gerçekler de zaten hayallerin hayatla kirlenmiş halidir...