öznenin de nesnenin de zarar gördüğü aptal durum:
salı:
n
*: haftasonu dışarı çıkalım mı ne dersin?
ö
*: tabi neden olmasın?
n: tamam ben cuma ararım seni yine.
ö: tamam.
...
cuma akşamı:
n: naber yarın napıyoruz?
ö: ya kusura bakma işim çıktı benim haftaya yapsak bu olayı olur mu?
n: tamam ya sorun değil. o zaman sen ara uygun olunca.
ö: tamam ararım ben.
....
haftaya:
n: ya bekledim ama aramadın sen hiç.
ö: kontörüm yoktu bu aralar. ben de senin aramanı bekledim aslında.
n: tamam sinemaya gidelim mi yarın?
ö: tamam gidelim.
yarın:
özne iki kez aranır. telefon açılmaz. akşama kadar beklenir. ne bir çağrı ne mesaj.
bir sonraki gün:
ö: ya özür dilerim dün işte sen aradığında uyuyodum. ikinci aradığında otobüsteydim. biliyorsun otobüste yasak telefonla konuşmak. sonra aricaktım seni. unutmuşum. kedim açtı yalnız bırakamadım. dizim vardı dalmışım. arkadaşım hastaydı yanında kalmak zorundaydım.
n: peki
aynı gün:
hafif gerizekalı olan nesne (ya da durumu anlamak istemeyen diyelim) gerçeği anlar.
aynı günün bir sonrasındaki gün:
nesne mesaj atar: ya kusura bakma ben anlamadım durumu. seni biraz rahatsız ettim galiba. sen beni kırmamak için hayır demedin hiç bana.
ilginçtir ki özneden cevap gelir bu kez kontör var demek: asıl sen kusura bakma bir türlü görüşemedik. gerçekten meşgulüm ama bi ara çıkalım dışarı.
(bkz:
mavi ekran)
sonuç: nesne gururludur. nesne aramaz. özne zaten aramaz. hiç aramadı ki özne.
