bugün sabah yatağımdan kalktığımda içimde garip bir his vardı. sınavlarla birlikte aklımdan da silindi.
ama şimdi burada sözlüğe bakıyorum ve aklım hala bu durumu kabul etmiyor. birilerinin bana bunun küçük bir şaka olduğunu söylemesini bekliyorum, ama olmuyor, kabul etmek istemiyorum.
rüyada olduğumu düşünüyorum, "neden" diye soruyorum sürekli kendime, neden?. duvarlar üzerime üzerime geliyor.
"böyle bir yazar aslında yok" yazısına bakıyorum ve şaşkınlığım önce üzüntüye sonra da öfkeye dönüşüyor, tıpkı ümit besen'in filmlerindeki gibi.
[caps]bir hasancavus52 kolay mı yetişiyor zannediyorsunuz?[/caps]
bugün sözlük, birçok büyük değerini burada kaybetmiş olabilir, ama hasancavus52 gibi sözlükte bir jeanne d'arc edasında kendi değerini ve cesaretini ispatlamış,
damarlı patlıcanı'nı tüm dünyanın sofrasına sokmuş bir kişiye böyle bir haksızlık yapılamaz, yaptırmamalıyız.
büyük insanların çok düşmanı olur derler, onlar 'çavuş' kelimesine bakıp onu kendilerini tokatlayan çavuş gibi düşünen insanlar sadece. hasançavuş'a yapılan bu menfur hareket, elbette cezasız kalmayacak, bu işin sorumluları bir bir bulunup adalet yerini bulacak.
(bkz:
hepimiz hasancavusuz)
