har  

sıcak,kızgın,yakıcı.

ateş.

(bkz: har vurup harman savurmak)

diken.

murat uyurkulak'ın son romanı. güneydoğudaki savaşa ağıdın romanı. bir kalıp teneke peynire benzeyen bir aile, öldürülen küçük oğul, büyük oğul.masalların gerçek gibi anlatılarak es geçildiği zamanlarda, uyurkulak, gerçekleri o masalsı ve acı diliyle anlatıyor. ciğerlerinize, tüylerinizin dibine kadar işliyor.eleştirmenler, kıyametin romanı, diyorlar. ben okuyun derim.ve hatta teşvik amaçlı alıntı yaparım:" mesela şu aşağıdaki yarı gebeş tam mafiş açkıta, sıska mamutların alevli tükürüğünden menkuldü. berideki dökme kurşun gibi şekilsiz avkıta, insafsız ve kurnaz beyaz ayıların buzlu terinden mamüldü. büyük suyun öte yanındaki koca kafalı, yılankavi gövdeli amkıta, mızrak sırtlı, kansever ejderhaların küçük abdestinden mirastı. az ötedeki devkıta'yı ise, yarısı ineğe yarısı şebeğe benzer dinozorlar, affedersiniz, öylece edip bırakmıştı." son olarak " hiçbir savaşa inanma, silahların fiyat etiketi var." okuyun.

murat uyurkulak'ın romanı.

derdi olanın takılmadığı bu uslu topraklarda, bu romanda ve elbette çabada önemsenmemiştir.

[ayrıca kürtçe kuduz demektir.]

ismini murat uyurkulak'ın romanından alan ankaralı rock grubu.

tol'un başarısının ardından beklentileri onüç'ün öyküsünün usulca iliştiveren murat uyurkulak'ın fantastik öğelerle hafifletmeye çalıştığı gerçekleri anlattığı muhteşem romanı

orijinal dillerinde, diken anlamına gelenin tek "r" ile, sıcak, ateş anlamlarına gelenin çift "r" ile yazıldığı sözcük.
(bkz: harran)

(bkz: hara)

bir şeyi -ki bu para ya da herhangi başka bir şey olabilir- sonunu düşünmeden, hesapsız ve plansız bir şekilde harcamak.

'' sevmekten dikkat etmemişim abi'' cümlesi, kitap boyunca zihnimde yankılandı...

uğur kaymaz ve ali serkan eroğlu'na ithaf edilmiş bir kitaptır; hakkında söylenecek yazılacak çizilecek çok şey vardır da daha ithafıyla boğazda bir düğüm olur sanki. sözcükler ağırlaşır kalır.

bir kıyamet romanı. ama o romanı okurken, aslında pekala da o kıyametin içerisinde olduğumuzu, olmaya devam edeceğimizi bir güzel yüzümüze vuruyor. bildiğimiz her gerçeği, o argo o küfürbaz ama aynı zamanda şiirsel masalsı anlatımıyla harmanlayıp öyle sunuyor bizlere.

kafayı karmakarışık yapıveriyor bir de. hem din konusuna, tanrı ve melekler konusuna kafa yoruyorsunuz; hem türkiye'deki iç savaşa. arada öyle göndermelere rast geliyorsunuz ki kilitlenip kalmak bu olsa gerek tam tamına. hayata dönüş operasyonu, kürt sorunu, türkler vesaire vesaire.

yazar kendisini de sonyamuk olarak kitabın bir yerine ekliyiveriyor. yamuluyoruz bu topraklarda mütemadiyenin hikayesi anlatılıveriyor bizlere, o da elçilik yapıyor zira tüm bunlara.

sonuna gelindiğinde ise; netamiye netamiyelilerindir lafı kalakalıyor akıllarımızda; tüm netamiye gibi ülkelerde netamların değil de, o ülkenin tüm bileşenlerini kapsayan bir lafa sarılmak istiyoruz.

öyleyken böyle işte; daha ithafı ile bize çarpıyor kitap**, sonuna kadar ise bu kıyamete yakılan ağıtları dinliyoruz bir bir.

kitabın bitiş dizelerini de ekleyelim;

"güllerin bedeninden dikenlerini teker teker kopartırsan
dikenleri kopardığın yerler teker teker kanar” (turgut uyar)

--- spoiler--

insanın ruhuna erişeceksen, deliğinden değil yarasından gireceksin.

dar mekânda savaşılmaz, savaşta da beyne ihtiyaç olmaz.

ateş olan yerden duman çıkar, ama başşal yine de bi cindir... çünkü hakikat boş bi kağıttan ibarettir, yanıverir.

-- spoiler --

ileride, artık ileri, tam anlamıyla ileri olduğunda, ders olarak okutulması gereken güzel, çok güzel kitap.

kutadgu bilig'i kafamıza çaka çaka anlattılar, efendim, alegorik bir esermiş, kün toğdı, ay toldı, ögdürmüş, odgurmuş falan filan. karahanlılar dediğimiz, ilk türk islam devletinde doğru devlet yönetimi, süper adalet anlayışı üzerine yazılmış bir nutuk kutadgu bilig. çok iyi oldu öğrendiğimiz. yusuf has hacib baba'ya saygılar, selam ve hürmet bizden. aruz ölçüne kurban abi.

gelecekte, ileride, gerçekten ileride, belki birkaç çocuk çıkar merak eder, netamiye'nin savaş yıllarını, xırboları, netamları, surlukent'ten görünen dicle'nin rengini, fısıltısı başka bir lisana ait ninenin ölümünü. sonyamuk'a hikâyelerini anlatan yamukların, o ağlatan hikâyelerinin geçtiği yerleri. doğu'da doğan sürmeli, yürekli, bilge tüccarı, ondan önce gelen elçileri.
evet, ders kitabı olsun har, şimdi değil tabii, çok sonra. onu anlayacak birkaç çocuk, çoğaldığında, netamiye'de savaş son bulduğunda.

''bilgi, hilekârdır, işine geldiğinde okşar hakikati.
biliyorum diye sevinme, eğer kudretin yoksa.
ne kudretin aklını çelmesine izin ver,
ne de aczin şerefiyle kastet aklına.''

nasıl teşekkür etsek, ne kadar teşekkür etsek az, bu güzel kitap için, murat uyurkulak'a.

başarılı bir roman, başlarda sizi çok sarıyor, meleklerin muhabbetleri filan on numara, hatta akla dogma filmini getiriyor yer yer, daha bir eğleniyorsunuz, ama ortalarından sonra, spoiler vermek istemiyorum, romancının bi kafası karışıyor sanki, şimdiye kadar anlattığı hikayeden sapıyor filan. ama güzel, hazır yaz tatilindeyken okumak lazım.

korsan gülüşü. ''har har haarrrrr!''

sadece, mizah denen şeyi bu kadar acıklı bir öykünün ve sürecin içine ustalıkla yedirebilmiş olduğu için bile okunabilecek mükemmel murat uyurkulak kitabı. sadedir, sade olduğu için bu derece güzeldir. hakkında çok az giri yazılmış olmasının sebebi ağlak ve ucuz edebiyat yapmamış olmasındandır ama bu, kitabı okurken ağlamayacağımız anlamına gelmez.

antep'ten yeni edebiyat şeysi. şahane.

eşek, ateş, diken.

(bkz: harname)

bu murat uyurkulak adamı öldürür.

senin ne düşündüğün önemli değil. örneğin orhan pamuk kitaplarında ermenilere vahvahlanıyor mu? yoo. sen neden har gibi müthiş bir kitabı yok kürtler de yok terör de yok asker de diyerek kirletiyorsun. aynı fikirde olalım ya da olmayalım böylesine şahane bir edebi esere bu kadar didaktik ve bu kadar politik öğe çok fazla. sırf bir bölüm bundan oluşuyordu neredeyse. tol de böyleydi zaten.

lakin kitap, sağlam kitap.
sanki salman rushdie okuyorum gibi geldi bir an. fantastik tanrılar, sıradışı ama reel bir dünya, dozunda kalsa daha iyi olacak güncel olaylara göndermeler...

bir kere kitabın anlatımı şiirsel. hatta biraz büyülü. kitabın kendi kutsal dünyası bile var. yeryuvarlakta bir peygamberin doğuşu, onun yaşayışı ve elbette kıyameti üzerine bir kitap. başlangıcında hayatta hep başarısız olmuş -ve olacak- bir antikahramanımız var. pek ilgi çekici bir tip bile değil. eğlenceli ama. bir espri anlayışı var (ki okuyucuyu yer yer güldürdüğü oluyor). sonra bu numunelik insanın başına gelmeyen kalmıyor, askerlik, terör, esaret... karşılaştığı insanlar da en az onun kadar numunelik. hepsinin zaten bir numarası var... hani derler ya sizi bana sayıyla mı verdiler, hah işte aynen öyle.

kısacası kitap gerçekten iyi. hatta o kadar iyi ki bir mihenk taşı bile olabilir(di).
tol'den sonra har ve sonrasında ne olacak bilmiyorum ama murat uyurkulak çıtayı yükseltiyor gibi. tol'ü de har'ı da okumak lazım ve fakat ben umuyorum ki bir sonraki gerçek bir başyapıt olacak.