|
|
- criss olivanın ölümünden sonra çıkan ilk savatage albümü.
chance bu albümdedir.
- şöyle de bir klibi var:
http://www.youtube.com/...
- savatage 'la tanıştığım parça, ağır, sert, kavga eder gibi bi parça.
- kendi adını taşıyan "handful of rain" albümünün en dikkate değer şarkılarından biri. her dinlenildiği zaman yeni anlamlar çıkarılabilen, derdini çok iyi anlatan ve bir o kadar da bu konuda sıkıntı yaşayan ve insanın tutunacak herhangi bir şeye ne kadar ihtiyacı olduğunu gözler önüne seren bir eserdir. taunting cobras ile başlayan albüme, gruba alex skolnick'in dahil olmasını göz önünde bulundurarak yapılan "çizgide sapma var" eleştirisine tokat gibi bir yanıt, yanıttan ziyade bizzat bir tokattır.
söz ve müzik, jon oliva ve paul o neill imzalıdır.
sözleri şöyledir :
the night is growing dark
from somewhere deep within
it shelters like an ark
and always takes you in
and the mind goes numb
'till it's feeling no pain
and the soul cries out
for a handful of rain
wash your women
in your whiskey
when your future's
in the past
and you're staring
up at heaven
from the bottom
of a glass
and you need some insulation
from the years you've
had and lost
and you feel the perspiration
as you're adding up the cost
and the night rolls on
like a slow moving train
and the soul cries out
there's a land
beyond the living
there's a land
beyond the dead
if it's true that
god's forgiving
of the lives that we have led
in the distance
there's a thunder
and the air is thick and warm
and the patrons
watch with wonder
the approaching of the storm
and the night rolls on
like a slow moving train
and the soul cries out
for a handful of rain
all right
there's an old man in the corner
and he's smoking all the time
and the smoke is drifting
upward and it's
twisting in my
twisting in my
mind
in my mind
the whiskey's getting deeper
and i use it like a moat
there's a blues man in the distance and he's
lost inside his
lost inside his note
his note
his note
the night is growing dark
from somewhere deep within
it shelters like an ark
that always takes you in
and the night rolls on
like a slow moving train
and the soul cries out
for a handful of rain
|
