neverwinter nights ın muhteşem şiiri. tüm eserlerini görmek için tıklayınız
http://www.mevsimsiz.com/...
aslında soğuk değil,
istanbul yalan söylüyor.
en güzeli, kalabalıkların içinden
çarpa çarpa ısınmak.
muhabbet ottan çimenden başlayıp
çiçeğe, yeşermeye döndüğünde,
vay mekan sahibinin haline,
kalkmak bilmez bünyeler.
ki muhabbet şahane.
sayın bayan, göz bebeklerimin büyüklüğünü iddia ederek,
gözlerimin ferinin nedenlerini araştırsa da,
ışıktan değil, içinde bulduğum karanlık tüneldendir,
gözbebeklerim benim.
son trenin geçmesinden sonra, bir kaç ayrılığa, terkedilişe, yaklaşık beş yüz şehirlerarası yolculuğa uğramış, en son ağlamasından yıllar geçmiş.
kendi karanlığında kendini büyütüyor...
diyemiyorum. dilim varmıyor.
yıl ikibin beş...
kırk yıl hatırı var diyorlar.
1965’te içilen kahvelerin hatırı kalmadı mı yani?
o güzel dostlukların.
kalbimize yağmur değiyor,
sayın bayanın kirpiklerine...
ortası kazılmış yollarımıza bir de.
kahve...
son zamanlarda içtiğim en ağır kahveydi,
yaklaşık 70 yıl hatırı olacağını düşünüyorum,
ve o,
el emeği beresiyle,
içindeki buhranı da
nefesiyle,
istanbul atmosferine karıştıran sayın bayan...
gidiyor...
gidiyor da bu istanbul’a,
gitmeler.
hiç yakışmıyor...
