karadeniz kokan, karadeniz kadar çoşkun akan, neşeli, eğlenceli, sempatik, sempatik olduğu kadar komik, sizi sinop’a, trabzon’a, samsun’a, artvin’e götüren bir şarkıdır bu.
karadeniz insanın hamsi ile olan iç içeliğini oldukça güzel kinayelerle anlatır. bu iç içeliği aşkla bağdaştıracak kadar karadeniz insanına özgü bir zekayla yapar.
samimidir. içtendir. sıcacıktır bu yüzden.
son derece güzel kemençe nağmeleriyle yüksek bir tempoda icra edilen bir eserdir. dinlerken kanınız kaynar. aynı zamanda da karadeniz insanının o kendine özgü misafirperverliğiyle, güler yüzlülüğüyle size merhaba der, sizi en özenli şekilde ağırlar.
sadece hayatımda bir kez gidip görebilme imkanına sahip olsam da karadeniz’i karadeniz insanını, insanlığını; işte bu şarkı bana hep o güzel ve asla unutmayacağım günleri tekrar hatırlatandır. hem de yüzümde aptal bir sırıtışa sebep olarak. evet bu şarkıyı ne zaman dinlesem yüzüm böyle bir hal alır. bana karadeniz de şu anımı hatırlatır hep:
-pardon ben buraların yabancısıyım, acaba hede hödeye nasıl gidebilirim?
-siz yabancı değilsiniz, bizim kardeşimizsiniz. bakın şimdi şurdan şöle sağa dönüp…..
(bkz:
http://www.youtube.com/...)
