halvet  

özellikle halvetilik ve mevlevilik'te,çileye giren müridin,şeyhinin denetiminde, bir hücreye çekilip, genellikle 40 gün dış dünyadan soyutlanarak ibadet etmesi durumu.

(bkz: halvet olmak)

edebiyatta, sevgiliyle yalnız kalınan tenha(cık) yer; mimarîde, hamamlarda buhar olunan(!) çok sıca(cı)k bölüm; haremde kadınların tavşanlar misali gezip zıpladığı oyna(şa)k yer; tasavvufta, çokça görülen tenhaya çekilme olgusunun genel adı, boşluğa işaret eder. hiç gibi...

halvet-i fâside vardır mesela; o da kadınla erkeğin aralarında şer'î mâni olmasına karşın birleşmeye nail bulunmasını anlatır! amanın!

"dut ağacı boyunca / dut yemedim doyunca / yâri halvette gördüm / danışmadım doyunca"

iki kişinin özellikle bir erkek ve bir kadının bir yerde başbaşa yalnız kalması.

pilli bebekin enstrümantal parçalarından biridir. hakikaten halvet anında dinlenmelidir.

(bkz: uzlet)

şaire göre özlemin temel koşulu.

"halvet", eskilerin tasarımlarında şu yüzden o kadar önemli bir yer tutar ki,
özlemin temel koşulunu içerir: "hasret" içindeki özleyenin, özlenen ile
birarada olamazken; "vuslat" umarak, onunla birarada olmayı; "halvet"i
kurmasının koşulu...

iş, aslında, şöyle bir 'üçlü' içinde yürür:-
"hasret"-"vuslat"-"halvet":-

1) özlem, şimdi, özlenen ile birarada olamamaktır.
2) kavuşma, şimdi, özlenen ile yeniden biraraya gelmektir.
3) birleşme, şimdi, özlenen ile birarada olmaktır.

bu üçlünün oluşturduğu, aslında, geçmişte 'tersinden' işlemiş olan bir
süreçtir: şimdi özleyen ile özlenen olan iki kişi, geçmişte, önce birarada
olmuş; sonra hep biraraya gelmiş; sonra da, ayrılmışlardır - şimdi, özleyen,
süreci, gerisin geriye, yürür- geleceğe doğru...

hasret, halvet uman vuslat beklentisidir.''

oruç aruoba