1. kültürümüzden bir diğer örnek de halk aşıklarıdır, alır eline sazı o an diline geleni söyler, birde atışmaları vardır ki, ikili, üçlü, sözleri hem güldürür hem düşündürür, en iyi atışan en iyi aşıktır. türkülü hikayeleri vardır, bazı yörelerde kahvede toplanırlar ve başlarlar aşıkları dinlemeye. bir adam gelmiş o beldeye, işini halletmişken bir de kahveye takılayım demiş. bir aşık başlamış leyla ile mecnun'un hikayesini anlatmaya. adam 15 gün sonra gelmiş aşığa yalvarmış ''ben buraya bir iş için gelmiştim, işimi bitireli çok oldu ama şu hikayeye takıldım 15 gündür buradayım bitir şu hikayeyi de gideyim çocuklarıma'' demiş. işte böyle birşey aşıkları dinlemek. yılda üç gün bayramları vardır, aşıklar bayramı.
    şimdi bir de aşık konuşsun:

    aşık söyler dinmez gözün yaşları
    saçar eteğinden incileri taşları
    sevgisiz güller sararmış solmuş
    aşığın gönlüne bir hüzün dolmuş

    dırı dıın dın dın dınn

    hem okur hem yazarım aman
    itü sözlük yazarları pek yaman
    aldım elime klavyeyi vurdum tuşuna
    şu genç yaşta neler geldi başıma
  2. bir açtım pencereyi dışarısı buz gibi
    kültablası dolmuş bitmiş sigaranın dibi
    dalarım uçsuz hayallere birazdan
    yoksa sabah olacak hiç uyumadan