islamiyet öncesi türk edebiyatı'nın osmanlı imparatorluğu döneminden günümüze değin süre gelen biçimidir.
islamiyet'in kabulüyle birlikte arapça ve farsça ağırlıklı gelişen
osmanlıca ve
divan edebiyatına karşın halk edebiyatı, avamın hislerini yansıtan, özden gelen seslerin ortaya konduğu arı türkçe bir edebiyattır.